علامه متقى مرحوم حاج ميرزا محمدتقى موسوى اصفهانى، مشهور به «فقيه احمدآبادى» و «احمدآبادى» در سال 1301 ق در اصفهان تولّد يافت و عمر خود را در تهذيب نفس، فراگيرى و نشر علوم آل محمدصلى الله عليه وآله سپرى كرد. اگرچه عمر نسبتاً كوتاهى داشت، آثار علمى ارزندهاى از خود به يادگار گذاشت. كه از جمله آنها كتاب مكيال المكارم فى فوايد الدعاء للقائم است.
موسوى اصفهانىرحمه الله درسال 1348ق وفات يافت و در تخت فولاد اصفهان در جوار پدرش مدفون گرديد.
اگرچه عنوان كتاب، نشان مىدهد موضوع آن، بررسى فوايد دعا براى حضرت مهدىعليه السلام است، اما تنها بخش عمده كتاب به اين موضوع اختصاص دارد و نويسنده به بحثهاى ديگر در مورد حضرت مهدىعليه السلام نيز پرداخته است.
وى درباره انگيزه نگارش اين اثر نوشته است: «به نظرم آمد كه كتاب مستقلى در اين موضوع (فوايد دعا براى امام زمانعليه السلام انتظار فرج، ابزار قرب به او و...) بنويسم. اما مشكلات روزگار مرا از اين كار بازداشت؛ تا اينكه در خواب حضرت مهدىعليه السلام را ديدم كه به من فرمود: اين كتاب را بنويس و عربى هم بنويس و نام آن را مكيال المكارم فى فوايد الدعاء للقائم بگذار. وقتى از خواب بيدار شدم تصميم به نگارش آن گرفتم كه توفيق يارم نشد، تا اينكه در سال 1330 ق به مكه مشرف شدم و وبا در آنجا گسترش يافت.
با خداوند عهد كردم كه اگر به سلامت بازگشتم، شروع به تصنيف اين كتاب كنم. به لطف خدا با سلامتى بازگشتم و تدوين آن را آغاز كردم».
نويسنده مطالب كتاب را در هشت باب به تعداد درهاى بهشت، تنظيم كرده است:
1. وجوب شناخت امام مهدىعليه السلام.
2. امام زمان ما حضرت مهدىعليه السلام است.
3. بخشىازحقوقاماممهدىعليه السلام برما.
4. ويژگىهاى حضرت كه مستوجب دعاى مردم در حق او است.
5. فوايد دعا براى فرج صاحب الزّمانعليه السلام.
6. اوقات و حالاتى كه در آنها دعا براى حضرت و تعجيل فرج تأكيد شده است.
7. چگونگى دعا براى تعجيل فرج و پارهاى از دعاهاى مأثور.
8. در بقيه امورى كه سبب قرب به حضرت مىشود و حضرت را خوشحال مىكند و نزد او پر ارزش است.
يكى از واژگانى كه در فرهنگ عمومى «مهدويّت» بسيار مورد توجه است، بحث «ملاقات» است كه در طول غيبت حضرت مهدىعليه السلام همواره محل بحث و گفتوگو بوده است: آيا ملاقات با آن حضرت در طول غيبت امكان دارد يا خير؟ البته مقصود از امكان در اينجا امكان عقلى نيست؛ بلكه تحقّق خارجى است.
درباره ملاقات با حضرت مهدىعليه السلام در دوران غيبت - به ويژه غيبت كبرى - دو ديدگاه وجود دارد:
1. ديدگاهى كه نه تنها ملاقات كه ارتباط با آن حضرت را تأييد نمىكند و لزومى براى آن نمىبيند.
2. ديدگاهى كه بر امكان ارتباط و ملاقات و وقوع آن اصرار مىورزد.
هر دو نظر نيز براى خود مستنداتى از روايات ذكر كردهاند كه در محل خود قابل بررسى است.
ملاقات با حضرت مهدىعليه السلام در دو دوران قابل بررسى است: