از روايات استفاده مىشود فرشتگانى كه به يارى حضرت مهدىعليه السلام مىشتابند، سه گروه هستند:
روايات فراوانى درباره نزول فرشته وحى و ديگر ملائكه مقرّب خداوند هنگام ظهور در دست است كه حكايت از عظمت و بزرگى قيام حضرت مهدىعليه السلام دارد.
ابوحمزهثمالى گويد: از امامباقرعليه السلام شنيدم كه فرمود: «لَوْ قَدْ خَرَجَ قائِمُ آلِ مُحمَّدٍ لَنَصَرَهُ اللّهُ بِالْمَلائِكَةِ المُسَوِّمينَ وَالمُرْدِفينَ وَالمُنزَلِينَ وَالكَروُبينَ يَكُونُ جَبْرَئيلُ اَمامَهُ وَميكائيلُ عَنْ يَمينِهِ وَاِسْرافيلُ عَنْ يَسارِهِ...»(87)؛ «هرگاه قائم آل محمد خروج كند بدون شك خداوند با ملائكه مسوّمين و مردفين و منزلين و كرّوبين او را يارى خواهد فرمود. جبرئيل پيش روى او، ميكائيل در سمت راست او و اسرافيل در سمت چپ او قرار دارند...».
رواياتى چند، از يارى شدن حضرت مهدىعليه السلام توسط فرشتگان حاضر در جنگ بدر حكايت دارد.
امام باقرعليه السلام مىفرمايد: «يا ثابت! كَأَنِّى بِقائِمِ اَهلِ بَيتى قَدْ اَشرَفَ عَلى نَجَفِكُمْ هَذا - وَ أَوْمَأ بِيَدِهِ اِلَى نَاحِيَةِ الكُوفَةِ - فَاِذَا هُوَ اَشْرَفَ عَلَى نَجَفِكُم نَشَرَ رَايَةَ رَسُولِ اللَّهِصلى الله عليه وآله فَاِذا هُوَ نَشَرَهَا اِنحَطَّتْ عَلَيهِ مَلائِكَةُ بَدْرٍ...»(88)؛ «اى ثابت! گويى كه من هم اكنون قائم خاندان خويش را مىنگرم كه به اين نجف شما نزديك مىشود - و با دست خود به سمت كوفه اشاره فرمود - و همين كه به نجف شما نزديك شود، پرچم رسول خداصلى الله عليه وآله را بر خواهد افراشت و چون آن را بر افرازد، فرشتگان بدر بر او فرود آيند...».
امام صادقعليه السلام نيز مىفرمايد: «هنگامى كه قائم قيام كند، فرشتگان روز بدر (آنهايى كه در جنگ بدر به يارى پيامبر آمدند)، فرود مىآيند و آنان پنج هزارند».(89)
از روايات استفاده مىشود كه فرشتگانى در روز عاشورا، جهت يارى امام حسينعليه السلام نازل شدند؛ ولى به تقدير الهى آن گاه رسيدند كه كارزار به پايان رسيده بود؛ از اين رو خداوند آنها را مأمور ساخت تا هنگام قيام منتقم خون امام حسينعليه السلام، در زمين بمانند و چون آن منتقم ظهور كرد، او را يارى كنند و انتقام خون شهيد كربلا را از ستمگران باز ستانند. شعار ايشان «يا لَثاراتِ الحُسَيْن» است.(90)
خداى جهان آفرين در قيام جهانى حضرت مهدىعليه السلام، ترس و دلهره را بر قلب كافران و مشركان و ستمگران حق ستيز خواهد افكند و آنان قدرت تصميمگيرى و مخالفت را از دست خواهند داد. البته اين القاى ترس قبلاً نيز در زمان پيامبران وجود داشته است. قرآن شريف در آيات فراوانى به آن اشاره كرده است؛ از جمله مىفرمايد: «سَنُلقِى فِى قُلُوبِ الَّذيِنَ كَفَروُا الرُّعْبَ...»(91)؛ «ما در دلهاى كسانى كه كفر ورزيدند بيم و هراس خواهيم افكند».
بر اساس اين باور، هيچ مانعى ندارد كه يكى از امدادهاى غيبى خداوند براى حضرت مهدىعليه السلام رعب و ترس باشد كه خداوند در دل دشمنان مىاندازد؛ همانگونه كه در روايات بسيارى بدان تصريح شده است. امام باقرعليه السلام در اين باره فرمود: «القائِمُ مِنّا مَنصُورٌ بِالرُّعْبِ»(92)؛ «قائم ما منصور به رعب (يارى شده با القاى ترس در دل دشمنان او) است».
بخشى از امدادهاى غيبى در عصر ظهور، همان تسخير نيروها و امكانات طبيعى است كه خداوند پيامبران خود را به آنها مجهز كرده است؛ همانند: بادها، طوفانها، ابرها و... .
قرآن درباره تسخير برخى از اين عوامل براى حضرت سليمانعليه السلام چنين فرموده است: «وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْري بِأَمْرِهِ إِلى اْلأَرْضِ الَّتي بارَكْنا فيها وَ كُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عالِمينَ»(93)؛ «و تند باد را مسخر سليمان ساختيم كه به فرمان او به سوى سرزمينى كه آن را پر بركت كرده بوديم حركت مىكرد، و ما از همه چيز آگاه بوديم».
همچنين درباره يارى رسول گرامى اسلامصلى الله عليه وآله، در جنگ احزاب به وسيله باد و طوفان مىفرمايد: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْها وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرًا»(94) «اى كسانى كه ايمان آوردهايد! نعمت خدا بر خودتان را به ياد آورديد در آن هنگام كه لشكرهاى [عظيمى] به سراغ شما آمدند؛ ولى ما باد و طوفانى سخت بر آنها فرستاديم...».
در روايات فراوانى «عوامل طبيعى» از جمله امدادهاى غيبى براى آخرين حجّت الهى ذكر شده است.
رسول گرامى اسلامصلى الله عليه وآله در حديث «معراج» به نقل از خداوند متعال چنين فرموده است: «... وَلَاُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّياحَ وَلأُذَلِلَنَّ لَهُ الرِّقابَ الصِّعاب...»(95)؛ «... و باد را مسخر او مىكنم و گردنكشان سخت را رام او مىسازم...».
نيز ] يا لثارات الحسينعليه السلام، ظهور،