امام علىعليه السلام درباره نجات يافتگان اين دوران مىفرمايد: «و آن زمانى است كه از فتنهها نجات نمىيابد؛ مگر مؤمنانى كه بىنام و نشانند. اگر در حضور باشند، شناخته نشوند و اگر غايب گردند، كسى سراغ آنان را نمىگيرد. آنها براى سيركنندگان در شب ظلمانى جامعهها، چراغهاى هدايت و نشانههاى روشناند. نه مفسده جو هستند و نه فتنهانگيز. نه در پى اشاعه فحشايند و نه مردمى سفيه و لغو گو. اينانند كه خداوند درهاى رحمتش را به سوى شان باز مىكند و سختىها و مشكلات را از آنان برطرف مىسازد».(19)
«آستانه سامرا» در شهر سامرا در 120 كيلومترى شمال بغداد و در شرق دجله قرار دارد. مدفن شريف امام هادىعليه السلام(20) و امام عسكرىعليه السلام(21)، جد و پدربزرگوار حضرت مهدىعليه السلام(22) و نيز مقبره نرجس خاتون مادر امام زمانعليه السلام و حكيمه خاتون عمه پدر آن حضرت (و شاهد ولادت ايشان) در آنجا قرار دارد. در ضلع غربى آستانه، سرداب معروف به «غَيْبَةُالمَهْدِى»عليه السلام، محل غايب شدن حضرت مهدىعليه السلام واقع شده است.(23)
شيعه و اهل سنّت، اتفاق نظر دارند كه امام هادىعليه السلام پس از شهادت، در خانه خود به خاك سپرده شد و پس از شهادت امام عسكرىعليه السلام پيكر مطهر ايشان نيز در كنار مرقد مطهر پدربزرگوارشان دفن گرديد. از آنجايى كه در اطراف آن پادگان نظامى بود، شيعيان و دوستداران خاندان عصمت و طهارت، به صورت پنهانى به زيارت آن دو امام مىشتافتند.
اين بارگاه ملكوتى و مكان مقدس، در طول تاريخ، همواره مورد توجه و علاقه دوستداران خاندان وحى بوده و هم اكنون به عنوان يكى از مهمترين زيارتگاههاى شيعيان، هزاران عاشق شيفته را همه روزه در خود جاى مىدهد.