اميرمؤمنان عليه السلام مىفرمايد: «خداوند، دنيا را به پايان نمىرساند، مگر آن كه حضرت قائم از ما قيام كند و دشمنان ما را نابود سازد و ديگر جزيه را نپذيرد و صليب و بتها را بشكند و دوران جنگ و خونريزى به پايان رسد و مردم را براى دريافت مال و ثروت فراخواند و اموال را در بين آنان يكسان تقسيم كند و در ميان مردم به عدالت رفتار نمايد».(14)
پيامبر خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم درباره شكستن صليبها و كشتن خوكها - كه به معناى پايان يافتن دوران مسيحيت و حكم جزيه است - مىفرمايد: «حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف به عنوان فرمانروايى دادگر ظهور مىكند و صليبها را مىشكند و خوكها را مىكشد و دستور مىدهد، كارگزارانش مال و ثروت را برداشته، در شهرها بگردند تا هر كس نيازمند است، از آن بردارد؛ ولى كسى پيدا نمىشود كه اظهار نيازمندى كند».(15)
شايد اين حديث كنايه از پايان دوران مسيحيت و اهل كتاب باشد.