مردى از پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم پرسيد: اى رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم ! قيامت چه وقت بر پا خواهد شد؟ فرمود: «كسى كه مورد سؤال قرار گرفته (خود پيامبر) از سؤال كننده (آن مرد) در اين زمينه آگاهتر نيست، ولى قيامت داراى نشانههايى است: يكى از آنها تقارب بازارهاست». پرسيد: تقارب بازارها چيست؟ فرمود: «كساد بازارها و تجارت و بارش باران بدون آن كه گياهان و محصولاتى برويد».(11)
اميرمؤمنان عليه السلام به ابنعباس فرمود: «تجارت و معاملات زياد مىشود، ولى بهرهاى اندك نصيب مردم مىگردد و پس از آن قحطى سختى رخ مىدهد».(12)
محمد بن مسلم مىگويد: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود: «پيش از ظهور حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف از سوى خداوند براى مؤمنان نشانههايى است». گفتم: خدا مرا فداى تو گرداند؛ آن نشانهها كدام است؟ فرمود: «آنها همان گفته خداوند است كه فرمود: «(ولنبلونّكم بشىء من الخوف و الجوع و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و بشّر الصابرين؛ (13) و شما (مؤمنان) را (پيش از ظهور قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف ) به چيزى از ترس و گرسنگى و كمى دارايىها و جانها و ميوهها مىآزماييم؛ پس صابران را مژده ده)» آنگاه فرمود: «خداوند مؤمنان را بهسبب ترس از پادشاهان بنى فلان در دوران پايانى حكومتشان مىآزمايد و مراد از گرسنگى، گرانى قيمتهاست و منظور از كمى دارايىها، كساد تجارت و كمبود درآمد است و مقصود از نقصان جانها، مرگهاى فراوان و سريع و پى در پى است و مراد از كمبود ميوهها، كمبود عايدات و محصولات كشاورزى است. پس صابران را بشارت باد به تعجيل ظهور قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف در آن هنگام».(14)
و به نقل از اعلام الورى، قلّة المعاملات به معناى كساد بازار و كمى داد و ستد است.(15)
امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «... در آن هنگام كه سفيانى خروج مىكند، مواد غذايى كمشده، قطحى به مردم مىآورد و باران كم مىبارد».(16)
ابن مسعود مىگويد: هنگامى كه تجارتها از بين برود و راهها ويران گردد، مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف ظهور مىكند.(17)
شايد وضعيت بد بازار در آن زمان، معلول ويرانى مراكز توليد و صنعت، كم شدن نيروى انسانى، كاهش قدرت خريد، قحطى، ناامنى راهها و... است.
در مسند احمد آمده است: پيش از ظهور مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف سه سال مردم دچار گرسنگى شديد مىشوند.(18)
ابوهريره مىگويد: واى بر اعراب از شرّى كه به آنان نزديك مىشود؛ گرسنگى شديدى رخ مىدهد و مادران از گرسنگى فرزندان خود، به گريه مىافتند.(19)