در بحثهاى گذشته با بخشى از روايات درباره وضعيت جهانى پيش از ظهور امامعصر عليه السلام آشنا شديم. هر چند در اين روايات سخن از نابسامانىها و مشكلات است -بهحدى كه شايد انسانهايى را به يأس بكشاند - امّا روايات ديگرى نيز وجود دارد كه به نكات روشن و روزنههاى اميد براى شيعيان و انسانهاى مؤمن و متعهد اشاره دارد.
برخى از اين روايات درباره مؤمنانى است كه هيچگاه زمين از آنان خالى نمىشود و آنان در شرايط سختِ پيش از ظهور نيز در سراسر جهان حضور دارند.
تعدادى از روايات به نقش دانشمندان اسلامى و عالمان در زمان غيبت اشاره مىكند كه هر چندگاه باعث دگرگونى در جامعه مىشوند و آنان را به عنوان حافظان دين معرفىمىكند. در بعضى از سخنان معصومين عليهم السلام از نقش ويژه شهر قم پيش از ظهور امامزمان عجل الله تعالى فرجه الشريف ياد شده است و رواياتى نيز از حضور فعال ايرانيان، پيش و پس از ظهور امام سخن مىگويد.