بی بی جان، آهوی زخمی

رسول نجفیان

نسخه متنی -صفحه : 25/ 20
نمايش فراداده

بارون دل

وقتي كه بارون مي گيره

چشات مي افته يادم

غروباي اون دريا رو

چه جوري از دست دادم

بهار عمر گذشت و رفت

لب بومه آفتابم

ولي هنوزم ياد تو

كگه مي ره از يادم ؟

به جز تو و خاطر تو

چي ميكنه دلشادم ؟

خاطره ها ... خاطره ها

مگه مي ره از يادم ؟

وقتي كه نيستي تو ديگه

چه فايده كه آزادم

مث برگاي پاييزي

اسير دست بادم

با تو پريد و پر كشيد

آرزوي پروازم

بي تو شكسته بال و زار

تو دست هاي صيادم

عمريه كه غريب و تك

تو اين خراب آبادم

به هيچ جا و هيچ كسي ام

نمي رسه فريادم