ندونستم موقدرش در كنارم نخنديدم دمي بر روي ماهش نديد از من خوشي من هم پس از او شدم تنها به غربت ها فراموش پشيمونم ولي هيهات دير است حلالم كن كه ما هم رهسپارم

ولي حالا كه رفته بي قرارم چه سود اكنون به خاكش اشكبارم نديدم روي خوش از روزگارم خدا رحمي بكن بر حال زارم حلالم كن كه ما هم رهسپارم حلالم كن كه ما هم رهسپارم