از آهوان نمي بينم نشوني به جا مونده فقط رو نقش قالي خداوندا برس يك دم به دادم رسيده آفتابم بر لب بوم شبه و آسمون از غم سياهه دو چشمون ترم مانند بارون كسي در فكر اين بيچاره گون نيست مو ب حال دل بشكسته گريم تو اشكت آسمون از چه به راهه ؟

نه تو كوهو نه تو دشت ودموني از اونا قصه هاي جادودني چه شد كه يار خود از دست دادم ولي يادش مگر ميره ز يادم ؟ دل پر درد مناشكه و آهه از اين ابر سياه اشكش به راهه همه همدردشون جام شرابه تو اشكت آسمون از چه به راهه ؟ تو اشكت آسمون از چه به راهه ؟