" مريب" از ماده" ريب" به معنى شكى است كه آميخته با بدبينى و سوء ظن و قرائن خلاف باشد و بنا بر اين مفهوم اين كلمه اين مىشود كه بت پرستان نه تنها در مساله حقانيت قرآن، و يا نزول عذاب بر تبهكاران ترديد داشتند، بلكه مدعى بودند كه ما قرائن خلافى نيز در دست داريم.
" راغب" در كتاب مفردات،" ريب" را به شكى معنى مىكند كه بعدا پرده از روى آن برداشته شود، و به يقين گرايد، بنا بر اين مفهوم آيه چنين مىشود كه بزودى پرده از روى حقانيت دعوت تو و همچنين مجازات تبهكاران برداشته مىشود و حقيقت امر ظاهر مىگردد.
براى تاكيد بيشتر اضافه مىكند كه" پروردگار تو هر يك از اين دو گروه (مؤمنان و كافران) را به پاداش اعمالشان به طور كامل مىرساند و اعمال آنها را بىكم و كاست به خودشان تحويل مىدهد" (وَ إِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ).
و اين كار هيچگونه مشكل و مشقتى براى خداوند ندارد" زيرا او به همه چيز آگاه است و از هر كارى كه انجام مىدهند با خبر مىباشد" (إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ).
جالب اينكه مىگويد: اعمالشان را به آنها مىدهيم و اين اشاره ديگرى بر مساله تجسم اعمال است و اينكه پاداش و كيفر در حقيقت اعمال خود انسان است كه تغيير شكل مىيابد و به او مىرسد.