گسترده ى واژه هاى " عبادت " و " ربوبيت " و " الوهيت " در قرآن بدين نتيجه مى توان رسيد كه دائره ء مفهوم " مدعيان الوهيت " از اين بسى گسترده تر است بطوريكه از موارد بكار گرفتن ماده ء " عبادت " در قرآن بر مى آيد عبادت به معناى تسليم و اطاعت بى قيد و شرط در برابر انسان يا هر موجود ديگر است وقتى خود را به كسى ميسپاريم و بى هيچ قيد و شرطى سر در كمند او مى نهيم و به ميل و فرمان و اراده ى او حركت مى كنيم و تسليم او ميشويم او را عبوديت و " عبادت " كرده ايم و متقابلا هر عامل و نيروئى چه از درون وجود و شخصيت خود ما و چه عوامل گوناگون بيرون از ما كه ما را بگونه اى رام و مطيع ساخته و تن و جان ما را در قبضه ء قدرت خود گرفته و انرژى ما را در جهتى كه خواسته به كار افكنده ما را " عبد " خود ساخته است آيات زير نمونه ئى از آن موارد است :
در خطاب عتاب آميز موسى به فرعون در آغاز دعوت :
و تلك نعمه تمنها على ان عبدت بنى اسرائيل آيا اينكه بنى اسرائيل را به عبوديت خود در آورده ئى لطفى است كه منت آنرا بر من مى نهى ؟ ( الشعراء 22 ) از زبان فرعون و سران و سردمداران رژيمش خطاب بيكديگر :
انؤمن لبشرين مثلنا و قومهما لنا عابدون آيا به دو بشر همانند خود ما كه ايل و قبيله شان هم يكسره عبادتگر مايند ايمان بياوريم ؟ ( المومنون 46 ) از زبان ابراهيم خطاب به پدرش :
يا ابت لاتعبد الشيطان ان الشيطان كان للرحمن عصيا پدرم شيطان را عبادت مكن كه شيطان در برابر خدا نافرمان است ( مريم 44 ) در خطاب عام خداوند به همه ى انسانها :