دیوان شمس نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دیوان شمس - نسخه متنی

مولانا جلال الدین محمد بلخی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

ترجيعات

سي و هفتم





  • اى بانگ و صلاى آن جهانى
    ما منتظر دم تو بوديم
    هين، قصه ى آن بهار برگو
    افسرده شديم و زرد گشتيم
    ما را برهان ز مكر اين پير
    زهر آمد آن شكر، كه او داد
    پا زهر بيار و چاره ى كن
    زين زهر گياهمان برون بر
    پيش تو امانت شعيبم
    تا ساحل بحر و روضه ما را
    تا فربه و با نشاط گرديم
    پنهان گشتند اين رسولان
    اى چشم و چراغ هردو ديده
    ما را ز قرو ميار بيرون
    لاغر چو هلال ماند طفلى
    بگذار به لطف طفل جان را
    چون ناله ى ما به گوشت آمد
    در لب، سر شاخ سخت گيرد
    از بيم، كه تا نيفتد از شاخ جان نيست ازان جماد كمتر
    جان نيست ازان جماد كمتر



  • اى آمده تا مرا بخوانى
    شادآ، كه رسول لامكانى
    چون طوطى آن شكرستانى
    از زمزمه ى دم خزانى
    ما را برسان بدان جوانى
    سردى و فسردگى نشانى
    كز دست شديم ما، تو دانى
    هم موسى عهد و هم شبانى
    ما را بچران به مهربانى
    در پيش كنى و خوش برانى
    از سنبل و سوسن معانى
    از ننگ و تكبر ملولان
    ما را بقروى جان كشيده
    ناخورده تمام، و ناچريده
    سه ماه ز شير وا بريده
    اندر بر دايه در خزيده
    آن را مشمار ناشنيده
    هر سيب كه هست نارسيده
    ماند بي ذوق و پژمريده با دايه ى عقل برگزيده
    با دايه ى عقل برگزيده


/ 3704