فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الأیام جلد 1

و نيز در اين روز، سنه 128، ولادت باسعادت حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام واقع شد در بين الحرمين در موضع معروف به ((ابواء)) كه منزلى است ميان مكه و مدينه والده آنجناب ، ((حميده )) است كه حضرت باقر عليه السلام در حق او فرموده :

((حميدة فى الدنيا محمودة فى الاخرة ))

و را ((حميده مصفاة )) ميگويند به جهت آنكه ((حضرت صادق ))(ع ) در حق او فرموده :

(( حميدة مصفاة من الادناس كسبيكة الذهب ما زالت الاملاك تحرسها حتى اديت الى كرامة من الله لى و الحجة من بعدى .))

مشايخ حديث از ((ابوبصير)) روايت كرده اند كه گفت : در سالى كه حضرت امام موسى عليه السلام متولد شد، من در خدمت حضرت صادق عليه السلام بسفر حج رفتم .

چون به منزل ((ابواء)) رسيديم ، حضرت براى ما چاشت طلبيد و بسيار و نيكو آوردند در اثناى طعام خوردن ، پيكى از جانب ((حميده )) بسوى آن حضرت آمد كه ((حميده )) مى گويد اثر وضع حمل در من ظاهر شده و فرموده بويد كه چون اثر آن ظاهر شود ترا خبر كنم كه اين فرزند مثل فرزندان ديگر نيست .

پس حضرت ، شاد و خوشحال برخاست و متوجه خيمه حرم شد و بعد از اندك زمانى معاودت نمود شكفته و خندان و آستينهاى مبارك خود را برزده بود گفتيم خدا هميشه دهان ترا خندان و دل ترا شادمان بدارد، حال ((حميده )) چگونه شد فرمود كه حق تعالى بمن پسرى عطا فرموده كه بهترين خلق خدا است و ((حميده )) مرا بامرى خبر داد كه من از او اطلاعم بيشتر بود بآن .

((ابوبصير)) گفت : فداى توشوم چه خبر دادترا ((حميده ))؟ فرمود: گفت كه چون آن مولود مبارك بزمين آمد: دستهاى خود را بر زمين گذاشت و سر خود را بسوى آسمان بلند كرد من باو گفتم كه چنين است علامت ولادت حضرت رسالت - صلى الله عليه واله - واوصياء بعد از آن حضرت ، الخ .

از ((منهال قصاب )) مرويستكه حضرت صادق عليه السلام بمدينه مراجعت نمود و براى آن مولود مسعود سه روز اهل مدينه را وليمه داد.