اين روز، اول ايام سه روزه تشريق است كه حرام است روزه آنها بر كسيكه در ((منى )) است و بقولى (43) روز ولادت حضرت رضا(ع ) است .در اين روز، سنه 207، ((عمر بن واقد)) معروف به ((واقدى )) صاحب مغازى قاضى بغداد، وفات يافت و در رجال كبير در ترجمه ((ابراهيم بن محمد بن ابى يحيى امامى )) كه از اصحاب صادقين عليهم السلام است نقل كرده از بعض ثقات عامه كه كتب ((واقدى )) تمام كتب ((ابراهيم )) است ((واقدى )) آنها را نقل كرده و بخود نسبت داده است .
روز : 12
در اين روز، سنه 136، ((ابو العباس سفاح )) كه نامش عبدالله است نه احمد و اول خلفاء بنى عباس و نبيره ((ابن عباس )) است در هاشميه وفات كرد و او به ((آل ابى طالب )) راءفت داشت بعكس برادرش ((منصور)).
شب : 14
شق القمر شده باعجاز رسولخدا(ص ) در مكه معظمه بنحوى كه در كتب معتبره ذكر شده است .
روز : 14
در اين روز، سنه 317، قرامطه بسر كردگى ((ابوطاهر قرمطى )) وارد مكه شدند و دست تعدى بر مسلمانان گشادند و ايشان را مسجدالحرام بكشتند و كشتگان ايشان را در چاه زمزم بريختند و جامه كعبه را برداشتند و بر خود قسمت كردند و اموال حاج و خانه هاى مكه را غارت كردند و باب خانه و حجرالاسود را بكندند و حجر را با خود حمل كردند به ((هجر)) بردند و زياده از بيست سال نزد ايشان بود. امير بغداد و عراق پنجاه هزار دينار بايشان دادند كه حجر را رد كنند، قبول نكردند تا در زمان ((مطيع الله )) در سنه 339، بامر ((عبيدالله مهدى اسمعيلى )) صاحب مملكت افريقيه بمكه برگردانيدند.در وقت بردن حجر، چهل شتر در زير بار او هلاك شد و در وقت برگردانيدن بار يك شتر لاغر بى طاقت كردند، همان او را ببرد و از بركت آن ، فربه و چاق شد و اين استبعادى ندارد چه آنكه حجرالاسود، آيتى است از آيات الهى و از براى او شئونى است كه جاى نقلش نيست .