رهبری بر فراز قرون نسخه متنی

گويند:

بعيد مى دانيم كه خداوند عمر يك انسان را طولانى كند... ولى عقيده به وقوع اين مورد، از راه قياس درست
نيست . امام صادق هم قياس را در فروع جايز نمى دانست ، چه رسد به مسائل تاريخى و عقيدتى !
اينان نمى دانند كه قياس در اينگونه موارد جايز است . يعنى در مواردى كه انسان راهى براى درك مساءله
ندارد از نظر اهل منطق و صاحب نظران قياس ‍ و تشبيه دليلى معتبر و اسلوبى علمى و منهجى قرآنى است .

خداوند مى فرمايد:

ويضرب الله الامثال للناس (25)

خدا براى مردم مثلها مى آورد...

همچنين سخن منكران معاد را كه مساءله اى اعتقادى است نقل مى كند و پاسخ مى دهد:

و ضرب مثلا و نسى خلقه قال من يحيى العظام و هى رميم قل يحييها الذى انشاءها اول مرة ... (26) در حالى كه
آفرينش خود را از ياد برده است ، براى ما مثل مى زند كه چه كسى اين استخوانهاى پوسيده را زنده مى كند؟

بگو: كسى آنها را زنده مى كند كه در آغاز بيافريده است ... .

ملاحظه مى كنيد كه اين تازه به دوران رسيده ها چگونه از منهج علمى و قرآنى دورى مى جويند و فرقى ميان
قياس در حكم شرعى كه جايز نيست (چون علت حكم شارع ، احراز نشده است و نمى شود آن را تعميم داد) با قياسى
كه در موارد عقلى به كار گرفته مى شود و هيچ اشكالى ندارد، نمى گذارند.

خلاصه اينكه كسانى كه روش ايجاد شك را پى گرفته اند، هيچ دليل و برهان و سند علمى يا تاريخى قابل قبول
و منطقى براى انكار خود، در دست ندارند. همه اينها گمان ، وهم ، حدس و فرضيه است كه در برابر ادله و
برهانهاى محكم روايى ، تاريخى و عقلى رنگ مى بازند. همان طور كه طرفداران ولادت حضرت مهدى ، عليه
السلام ، و بقاى وجود شريفش ‍ اثبات كرده اند.

رواياتى كه در زمينه ولادت آن حضرت است و از جهانى نيز با هم اختلاف دارند زيانى به اصل قضيه نمى
رساند. مساءله اى است كه مخالفان خواسته اند با تمسك بدان به صورتى غيرواقع بينانه از آن بهره جويند
و اذهان را نسبت به ولادت مشوش سازند.

تولد آن حضرت مثل همه ولادتها از راه معمولى كه همان شهادت قابله است به اثبات رسيده ، آن هم شهادت
قابله اى مانند حكيمه دختر امام جواد، عليه السلام ، و عمه امام عسكرى ، عليه السلام ، كه روايت
ايشان با اسناد معتبر صحيح است .(27)

حال اگر در اينجا روايات مختلف باشد چه درباره ازدواج امام حسن عسكرى ، عليه السلام ، با نرجس مادر
حضرت مهدى ، عليه السلام ، يا درباره اسم مادر آن حضرت يا درباره ولادت آن حضرت و مسائل مربوط به آن و
يا اختلافى كه درباره تاريخ ولادت ايشان هست ، هر چه باشد مشهور بنا بر نقل راويان موثق شيعه و سنى
اين است كه ولادت آن حضرت روز پانزدهم شعبان به سال 255 ق . اتفاق افتاده است . مادرش نرجس كنيزى بود كه
نزد يكى از خواهران امام هادى ، عليه السلام ، به سر مى برد و امام عسكرى ، عليه السلام ، از او
خواستگارى و با وى ازدواج مى كند. نرجس ‍ خاتون از او امام مهدى ، عليه السلام ، را به دنيا مى آورد.

اين آن چيزى است كه امام عسكرى ، عليه السلام ، با سند صحيح كه در آن هيچ خدشه اى نيست ، تصريح كرده
است .(28)

حضرت امام عسكرى ، عليه السلام ، نيز ياران و شيعيان خود را به آن مولود مبارك بشارت داده و او را به
عنوان جانشين و حجت موعود، و امام بعد از خود معرفى كرده است .(29)

شايان ذكر است كه روش منكران مساءله حضرت مهدى ، عليه السلام ، همان است كه خاورشناسان براى اشكال
تراشى به اعتقادات اسلامى و پيامبرى حضرت محمد، صلى اللّه عليه و آله ، و احكام و مفاهيم قرآنى به
كار مى بردند.

آربرى (30) كه خاورشناسان منصفى است درباره اين روش مى گويد:

در اين روش عبارتها را از سياق خود جدا و سپس تجزيه و تحليل سطحى مى كنند و...

علاوه بر اين آنها مغالطه مى كنند و از راه و روش بحث دور مى افتند.

مثلا ارجاع نادرست به مصادر مى دهند (31) يا در نسبت آراء دستكارى كرده و به دروغ متوسل مى شوند. گاهى