در قرآن کريم، گروهي از پيامبران خدا بعنوان«اولوااعزم»معرفي شده اند (5) ولي ويژگيهاي آنان مشخص نشده است. و به حسب آنچه از روايات اهل بيت عليهم الصلوة و السلام بدست مي آيد پيامبران اولوالعزم پنج نفر بوده اند به اين ترتيب:حضرت نوح، حضرت ابراهيم، حضرت موسي، حضرت عيسي، حضرت محمد بن عبداللله عليهم الصلاةوالسلام.(6) و ويژگي ايشان – علاوه بر صبر و استقامت ممتاز که در قران کريم نيز به آن، اشاره شده- اين بوده که هر کدام از ايشان کتاب و شريعت مستقلي داشته اندئ وپيامبران معاصر يا متاخر، از شريعت آنان تبعيت مي کرده اند تا هنگامي که يکي از پيامبران اولوالعزم، مبعوث به رسالت مي شد و کتاب و شريعت جديدي مي آورد.
ضمنا روشن شد که اجتماع دو پيامبر در زمان واحد، ممکن است چنانکه حضرت لوط، معاصر حضرت ابراهيم عليهم السلام بود و حضرت هارون با حضرت موسي عليهم السلام به پيامبري رسيد و حضرت يحيي در زمان حضرت عيسي عليهم السلام مي زيست .
در پايان اين درس به چند نکته پيرامون مسئله نبوت فهرست وار اشاره مي کنيم:
الف. پيامبران خدا يکديگر را تصديق مي کرده اند و به آمدن پيامبر بعدي بشارت مي داده اند.(7) بنابراين، اگر کسي ادعاي نبوت کرد و پيامبران پيشين يا معاصر را تکذيب نمود دروغگو خواهد بود.
ب. پيامبران خدا اجر و مزدي بر انجام وظايف پيامبري، از مردم نمي خواستند(8) وتنها
5. ر.ک:سوره احقاف- آيه35. 33-34،و معالم
النبوة: ص113. 29-51،فرقان-57،شعراء-109،127،145،164،180،يوسف-104،ص-86.
6. ر. ک: بحار الانوار:ج11،ص
7.ر.ک: سوره آل عمران-آيه81.
8.ر.ک: سوره
انعام-آيه90،يس-21،طور-40،قلم-46يونس-72،هود-