میزان الحکمه

محمد محمدی ری شهری؛ ترجمه حمیدرضا شیخی

جلد 13 -صفحه : 248/ 224
نمايش فراداده

ـ امـام عـلـى (ع ): اگـر مـردم بـه هـنـگامى كه بلاها بر آنان فرود مى آيد و نعمت ها ازايشان زوال مـى پـذيـرد, بـا نـيـت هـاى درسـت ودل هـاى مشتاق , به پروردگارشان پناه برند,بى گمان هر گريخته اى را به آنان باز گرداند وهر تباهى و فسادى را برايشان به اصلاح آورد.

بد نيتى

ـ امام على (ع ): بد نيتى , دردى پنهان و نهفته است .

ـ بپرهيز از پليدى درون و تباهى نيت و تن دادن به پستى و فريب آرزو.

ـ اى بسا عملى كه نيت آن را تباه كرد.

ـ هر كه بد نيت باشد, به آرمان وآرزو نرسد.

ـ هر كه بد نيت (و بد سگال ) باشد,از دست شدنش شادى آورد   ((21)) .

ـ هر كه بد آهنگ باشد, تيرش به خود او باز گردد.

ـ هر كه مقصد بد داشته باشد, به بد جايى در آيد.

ـ با فاسد شدن نيت , بركت مى رود.

ـ يكى از بدبختى ها, تباهى نيت است .

ـ هر گاه نيت فاسد شود, بلا وگرفتارى پيش آيد.

ـ امام صادق (ع ): همانا مؤمن نيت گناه مى كند و بدان سبب از روزى خودمحروم مى شود.

ـ امـام عـلـى (ع ) در دعـا : بار خدايا, برمن ببخشاى آن چه را كه به زبان وسيله تقرب به تو قرارش مى دهم , اما دلم برخلاف آن است .

هجرت .