میزان الحکمه

محمد محمدی ری شهری؛ ترجمه حمیدرضا شیخی

جلد 13 -صفحه : 248/ 86
نمايش فراداده

رواياتى كه مى گويد نذر قضا و قدررا دفع نمى كند

ـ پيامبر خدا(ص ) اصحاب خود را ازنذر كردن نهى فرمود و گفت : نذر چيزى (از قضا و قدر) را بر نمى گرداند, بلكه درحقيقت به وسيله نذر چيزى از شخص بخيل بيرون كشيده مى شود.

ـ نيز در همين زمينه ـ : نذر چيزى راپس و پيش نمى كند, بلكه در حقيقت به واسطه نذر چيزى از انسان بخيل بيرون كشيده مى شود.

ـ باز در همين باره ـ : نذر نكنيد, زيرادر برابر تقدير كارى از نذر ساخته نيست ,بلكه در حقيقت به واسطه نذر چيزى ازچنگ شخص بخيل بيرون كشيده مى شود.

ـ نـيز در همين زمينه ـ : نذر سودى به بار نمى آورد, بلكه در حقيقت به وسيله نذراز انسان بخيل چيزى بيرون كشيده مى شود.

توضيح .

مازرى مى گويد : ممكن است علت نهى از نذركردن اين باشد كه شخص نذر كننده به انجام نذر خـودمـلـتزم و متعهد مى شود و در نتيجه آن را از روى كراهت و بدون نشاط به جا مى آورد قاضى عـيـاض مى گويد : احتمال دارد علت نهى آن باشد كه ممكن است برخى افراد نادان گمان كنند كـه نـذر آن چـه رامقدر شده است دفع مى كند و مانع تحقق امور مقدرمى شود لذا پيامبر(ص ) از ترس اين كه مبادااشخاص نادان چنين باورى پيدا كنند, از نذر كردن نهى فرمود.

مـولـف گويد : هيچ مانعى وجود ندارد كه گفته شود نذر ـ همچون صدقه و دعا ـ قضاى الهى را برمى گرداند در ابواب دعا گفتيم كه حتى قضاى حتمى و مبرم الهى نيز قابل دفع است احاديثى هـم كـه دراين باب گفته شد ـ علاوه بر ضعيف بودن سند آن هاـ ظاهرشان با ظاهر قرآن كريم و روايـتـى كـه شيعه وسنى درباره نذر اميرالمؤمنين (ع ) براى شفاى بيمارى حسنين (ع ) آورده اند, مـنافات داردبنابراين , بايد اين احاديث را كنار گذاشت و به آن هااعتنايى نكرد, يا آن ها را به موارد خاصى , يا به آن چه در باب 3866 گذشت , حمل كرد.

نصيحت و خيرخواهى .