بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
اميرالمؤمنين عليه السلام در خطبه اى كه به فتنه هاى بنى اميه اشاره نمود، بعد از آنكه به ظلم و ستم آنها و مذلت مردم اشاره نمود در اواخر خطبه فرمود:
در آن زمان قريش آرزو مىكند اى كاش مرا دوباره ببيند (هر چند) در مقابل دنيا و هر چه در آن است، هر چند به مقدار (ى اندك همچون) دوشيدن چند شتر باشد مىخواهد تا قبول كنم از ايشان چيزى را كه امروز قسمتى از آن مطالعه مىكنم اما آن را به من نمى دهيد (يعنى مىخواهند فرمانده آنها باشم)
ابن ابى الحديد گويد: كلام حضرت به حقيقت پيوست: اهل تاريخ نقل كنند كه مروان بن محمد در يوم الزاب وقتى عبدالله بن على (سفاح) را در لشكر خراسان در مقابل خود ديد گفت:
دوست مىداشتم على بن ابى طالب پرچمدار اين لشكر در مقابل اين جوان مىبود(195)