بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
يكى از كسانى كه مدتى به حكومت دست يافت و دنيا را بازيچه مطامع خود قرار داد، عبدالله بن زبير است.
حضرت على عليه السلام در اشاره اى به او فرمود:
«خب صب يروم امرا و لا يدركه، ينصب حبالة الدين لا صطياد الدنيا و هو بعد مصلوب قريش ؛ يعنى: نااميد باد جوانى كه به دنبال كارى است كه به آن دست نيابد، دين را دامى قرار مىدهد براى صيد دنيا و او پس از آن به دار آويخته قريش خواهد بود.»
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در اين جمله كوتاه سه پيشگوئى در مورد عبدالله بن زبير نمود، اول آنكه فرمود: او دنبال كارى است كه به آن دست نيابد.