بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
در شب بيست و يكم رمضان وقتى مولاى متقيان در بستر شهادت افتاده و لحظات آخر عمر حضرت بود، فرزندش عباس را گرفته به سينه چسبانيد و فرمود:
فرزندم: زود باشد كه چشمم به تو در قيامت روشن گردد، فرزندم چون روز عاشورا شد و داخل آب (فرات) شدى مبادا از آن آب بنوشى ولى برادرت حسين تشنه باشد.(369)