بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
(در آن زمان) به دنبال رياست براى فخرفروشى و ظلم و ستم بر يكديگر مىروند، اماكن آنها (منازل و دكانها و ساير ساختمانها) مسجدهاى آنها را تنگ مىكند (مسجدها را خراب كرده مغازه و خيابان و غيره مىنمايند) در حق ايشان كافر حكم كند، بعضى بر بعضى ستم مىكنند و دسته اى دسته اى را مىكشند از روى عداوت و دشمنى، به آشاميدن شرابها مباهات مىكنند، در ميان مساجد سازها مىنوازند و كسى بر ايشان انكار نمى كند، در آن زمان زنازادگان و اشخاص پست بزرگانند، سرپرست آنها سفيهان ايشان هستند، مالك اموال شود آنكه مالك نيست و اهل آن نمى باشد، پست فطرتى هستند از فرزندان پست فطرتها، رؤسا رياست را به كسى دهند كه مستحق آن نيست و تنگ شود خلق و خويها، و فاسد شود زراعتها و آشكار گردد بدعتها و ظاهر شود فتنه ها، كلام و سخن (متداول مردم آن زمان) فحش و ناسزا است، كار آنها وحشيگرى است و افعالشان پليد است، ايشانند ستمكاران بى باكى كه در ستمگرى فروگذار نكنند (تا آخرين درجه ستم كنند) بزرگان (ثروتمندان و اشراف) آنها بخيلها و گدايانند (زيرا با ربا و عنوانهاى ديگر از ديگران پول مىگيرند) فقهاى ايشان فتوى مىدهند آنطور كه بخواهند (نه آنطور كه خداوند فرموده است) قضاوت آنها حكم كنند به آنچه نمى دانند و اكثر آنها به دروغ شهادت مىدهند، هر كس نزد او درهم (پولى هست و ثروتى دارد) نزد آنها بلند است و هر كس كه او را فقير يابند نزد ايشان خوار است، فقير و محتاج نزد ايشان مطرود و مبغوض است. ولى ثروتمند (اگر چه بى دين باشد) محبوب و مخصوص است، آنكه شايسته و صالح است گلويش گرفته و راهها بر او بسته است.
هر سخن چين دروغگوئى را بزرگ مىشمارند، خداوند سرهاى آنها را به زير افكند (آنها را ذليل مىگرداند) و قلبهايشان را كور مىگرداند، غذاهاى آنها پرنده ها و تيهوهاست، پوشاكشان خز يمانى و ابريشم است، ربا و شبهات را حلال مىدانند، شهادت را به يكديگر قرض مىدهند (يكى در حكمى به دروغ به نفع ديگرى شهادت مىدهد تا او هم در حكم ديگرى به نفع وى شهادت دهد).
در علماى خود ريا مىكنند، عمرهايشان كوتاه است، سخنى از كسى مقبول نيست نزد آنها مگر از فرد سخن چين (دروغگو و جاسوس)، حلال را حرام مىگردانند.
كار آنها زشتيها است، باطل را در ميان خود تدريس مىكنند و از كارهاى زشت باز نمى ايستند، نيكان آنها از اشرار خوفناك هستند، همديگر را در غير ذكر خداى تعالى پشتيبانى مىكنند (در اعمال زشت به هم كمك مىدهند).
محارم را هتك كرده پاره مىنمايند، با هم مهربان نيستند و از همديگر روى گردانند، نيكوكار را رد مىكند و از گنه كار استقبال مىنمايند، هر كس به آنها بدى كند او را احترام مىكنند (از ترس، ولى به نيكان خود چون از آنها نمى ترسند، احترام نمى گذارند و ناصح را از خائن نمى شناسند، (هنرپيشگان فاسد و خائنين را احترام مىكنند) اولاد زنا زياد گردد.