در هنگام ظهور و قيام حضرت مهدىعليه السلام ، تمام قدرتها مقهور و مغلوب قدرت بىپايان حضرت مهدىعليه السلام شده، بسان علفهاى هرز از روى زمين برداشته مىشوند تا زمينه رشد و كمال انسانها، به صورت كامل فراهم آيد و زمين پر از عدل و داد گردد.
اما سؤال اين است كه نحوه اين پيروزى به چه صورت است و اساساً حضرت مهدىعليه السلام با چه ابزارى در اين قيام بر آن قدرتها فائق خواهد آمد؟ در روايات كمتر سخن روشنى در اين باره به چشم مىخورد و تنها سلاح مورد اشاره در كلام معصومينعليهم السلام براى آن حضرت هنگام قيام، «سيف» (شمشير) ذكر شده است.(547) حال آيا اين شمشير حمل بر معناى حقيقى مىشود يا معناى كنايى؛ خود باعث پديد آمدن اقوال متعددى شده است:
1. عدهاى بر اين باورند كه استعمال كلمه «شمشير» در معناى حقيقى است و مصداق آن، همان شمشير ابزار جنگى خاصّ است. البته اين گروه درباره غالب شدن حضرت با اين سلاح بر دشمنان، توجيهات متفاوتى دارند!
1-1. برخى مىگويند: اگرچه حضرت با شمشير قيام مىكند؛ ولى خداوند در آن شمشير قدرت و اعجازى نهفته كه تمامى سلاحهاى موجود را مقهور نيروى خود مىسازد.(548)
2-1. دسته ديگر مىگويند: خداوند در عصر ظهور تمامى تسليحات پيشرفته را از كار انداخته، مردم به ناگزير در جنگ از همان سلاحهاى ابتدايى (يعنى شمشير و مانند آن) استفاده مىكنند و بنابراين حضرت مهدىعليه السلام با همان شمشير مىجنگد.
3-1. به رغم آنكه تمامى تسليحات در اختيار حضرت قرار مىگيرد؛ ولى از آنجايى كه استفاده از آنها به ناگزير ظالمانه نيز خواهد بود؛ حضرت تنها از سلاح شمشير بهره خواهد برد.
4-1. برخى ديگر گفتهاند: به سبب جنگهاى خونين فراوانى كه در آستانه ظهور به وقوع مىپيوندد، تمامى سلاحهاى پيشرفته از بين خواهد رفت و از آن پس در جنگ تنها از ابزارهاى ساده استفاده مىشود.
يكى از دليلهاى اين جمع اين است كه روايات فراوانى مىگويد: «شمشير آن حضرت همان شمشير پيامبر است» و وقتى چنين شد نمادين بودن آن مشكل خواهد بود.(549)
البته هر كدام از اينها به دستهاى از روايات استشهاد مىكنند و عمدتاً دليل اين گروه اين است كه علّت استفاده از سلاحهاى ساده همچون شمشير - بر خلاف بهرهگيرى از سلاحهاى پيشرفته - عادلانه بودن مبارزه با آن است.
2. دستهاى ديگر بر اين اعتقادند كه شمشير در اين روايات، كنايه از قدرت و نيروى نظامى است. اين گروه شواهد متعددى بر اين ادعا از ادبيات محاورهاى ذكر مىكنند؛ ولى آنچه ايشان را به اين قول وادار كرده، پيشرفت روز افزون تجهيزات نظامى و فنآورى دفاعى است. از آنجايى كه صاحبان اين قول نتوانستهاند بين شمشير و سلاحهاى فوق پيشرفته، نسبتى بر قرار كنند، به چنين توجيهى دست زدهاند.
آنان شمشير را نماد قدرت دانسته، مىگويند: هر ابزارى كه قدرت حضرت را به نمايش بگذارد، مىتواند مورد استفاده قرار گيرد.
3. با توجه به تكامل خارقالعاده علم در آن زمان، ممكن است سلاحهايى فراهم آيد كه هرگز در تصور انسانهاى امروز قابل درك نباشد. بنابراين آن به اهلش واگذاشته شده است.
روايات مربوط به سلاح حضرت مهدىعليه السلام را مىتوان به موارد ذيل دستهبندى كرد:
1. رواياتى مىگويد: شمشيرى كه نزد حضرت مهدىعليه السلام است، نزديكى زمان قيام، با قدرت الهى به سخن در آمده، حضرت را از وقت ظهور آگاه مىسازد.(550)
بديهى است اين دسته از روايات، هرگز قابل تأويل بر قدرت حضرت نيست؛ چرا كه ظهور در اين معنا دارد كه آن شمشير چنين مىكند.
2. روايات فراوانى مىگويد: ياران مهدىعليه السلام شمشيرهاى خاصى دارند كه به نحوى بيان كننده كرامات آن حضرت و يارانش است.(551)
3. روايات ديگرى حكايت مىكند: حضرت مهدىعليه السلام براى گسترش عدل و قسط به مدت هشت ماه شمشير بر شانه خود دارد (كه اگر مقصود نماد قدرت بود، تمامى دوران قيام و حكومت ذكر مىشد).(552)
4. روايات فراوانى وجود دارد كه به صراحت تمام، سلاح حضرت را همان شمشير پيامبرصلى الله عليه وآله دانسته علاوه بر آن زره، سپر و برخى آلات جنگى پيامبرصلى الله عليه وآله، نيز به عنوان ميراث آن حضرت نزد امام مهدىعليه السلام است و كسى نگفته كه اينها نماد است؛ بلكه از وجود عينى آنها ياد كردهاند.
5. علاوه بر اين چه دليلى داشت حقيقت به اين بزرگى، اين گونه بيان شود؟ معصومينعليهم السلام مىتوانستند از مدلول سلاح - كه قدرت و قوّت است - ياد كنند و يا مىفرمودند: او با سلاحى ظاهر خواهد شد كه در يك لحظه چنان است و چنين.
نيز ] صاحب السيف، ذوالفقار
سمّان ] عثمان بن سعيد عمرى
سمرى ] على بن محمد سمرى
سيد حسنى ] خروج سيد حسنى