خداوند در ادامه آيه ياد شده، علم به قيامت را حتّى از پيامبر خود منتفى ساخته است: «از تو مىپرسند، چنان كه گويا تو از چون و چند آن آگاهى، بگو همانا علم آن نزد خداوند است».
از اينجا مىتوان نتيجه گرفت كه حتى پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله نيز به زمان دقيق ظهور حضرت مهدىعليه السلام آگاه نيست و اينكه عدهاى به خود جرأت مىدهند و به راحتى وقت ظهور را تعيين مىكنند، جاى بسى تأمل است!!
نه تنها اين سؤال از اولين معصوم پرسيده شد و ايشان اين گونه جواب فرمود كه علم به زمان ظهور نزد خداوند است؛ بلكه وقتى از آخرين معصوم نيز چنين پرسشى شد، آن حضرت در ضمن توقيعى اين سان جواب داد: «و اما ظهور فرج همانا در اختيار خداوند متعال است و وقتگذاران دروغ گفتند».(1018)
آن حضرت در آخرين توقيع به سفير چهارم خود، ظهور را تنها در اراده و اختيار خداوند دانسته، مىفرمايد: «و ظهورى نخواهد بود مگر آن گاه كه خداوند تبارك و تعالى اجازت فرمايد».(1019)
پس روشن مىشود كه زمان آغاز ظهور، يكى از اسرار الهى است و انديشه و فكر بشر از رسيدن به آن، سخت كوتاه و ناتوان است.
همان گونه كه بيان شد در روايات فراوانى از ظهور آن حضرت به عنوان حادثهاى ناگهانى ياد شده و واضح است ناگهانى بودن آن، با تعيين قبلى وقت منافات دارد؛ چرا كه وقتى براى امرى زمان مشخص شد، ديگر دفعى و ناگهانى بودن آن معنا نخواهد داشت. به طور مسلم كسانى كه تعيين وقت مىكنند، سخنشان خلاف اين گروه روايات است.
پارهاى از اين روايات را اين گونه مىتوان دسته بندى كرد:
امام علىعليه السلام مىفرمايد: «پيامبرصلى الله عليه وآله فرمود: مهدى از ما اهل بيت است كه خداوند امر [فرج ]او را در يك شب اصلاح مىفرمايد». «اَلْمَهْدِىُّ مِنَّا اَهْلَ الْبَيْتِ يُصْلِحُ اللَّه لَهُ اَمْرَهُ فِي لَيْلَةٍ»(1020)؛
امام باقرعليه السلام نيز اين معنا را اين گونه بيان كرده است: «خداوند امر [فرج] او را در يك شب اصلاح مىكند».(1021)
امام باقرعليه السلام پس از بيان غيبت حضرت مهدىعليه السلام، فرمود: «او همانند شهابى شعلهور ظاهر خواهد شد».(1022) پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله نيز در اين باره مىفرمايد: «در آن هنگام همچون شهابى فروزان خواهد آمد».(1023)
روشن است كه كلام معصومينعليهم السلام گزاف نيست و تشبيهات ايشان بدون حساب نبوده است. از سوى ديگر، «فرا رسيدن همچون شهاب» سخن از ناگهانى بودن، بدون پيشبينى قبلى، غافلگيرانه و سريع بودن آن مىباشد.
البته در برخى روايات به صورت محدود زمانهايى براى رخداد اين حادثه بزرگ ذكر شده است.
اين گونه روايات به چند دسته تقسيم مىشود.
يك. رواياتى كه «جمعه» را به عنوان روز ظهور معرفى كرده است:
امام صادقعليه السلام مىفرمايد: «قائم ما اهلبيت در روز جمعه ظهور خواهد كرد».(1024)
دو. رواياتى كه روز ظهور را مصادف با روز عاشورا ذكر كرده است: امام باقرعليه السلام ضمن بياناتى درباره روز عاشورا فرمود: «... و اين روز (عاشورا) روزى است كه در آن قائم قيام خواهد كرد».(1025)
سه. رواياتى كه ظهور حضرت مهدىعليه السلام را در سال فرد ذكر كرده است:
امام صادقعليه السلام مىفرمايد: «قائم ظهور نمىكند مگر در سال فرد».(1026)
چهار. برخى روايات نيز روز ظهور را شنبه ذكر كرده است:
امام باقرعليه السلام فرمود: «قائم در روز شنبهكه روزعاشورااست خروجمىكند».(1027)
اگرچه قرائنى چند بر ظهور حضرت مهدىعليه السلام در روز جمعه وجود دارد؛ ولى اين روايت و امثال آن را مىتوان به اين صورت توجيه كرد كه اولين روز ظهور جمعه است و از آنجايى كه قيام و خروج آن حضرت پس از ظهور است، قيام و خروج آن حضرت در روز شنبه اتفاق خواهد افتاد.