فرهنگ نامه مهدویت

خدامراد سلیمیان‏

نسخه متنی -صفحه : 201/ 32
نمايش فراداده

انطاكيه

«انطاكيه» يكى از قديمى‏ترين شهرهاى شام بود كه به گفته برخى، در سيصد سال قبل از مسيح‏عليه السلام بنا گرديد. اين شهر در روزگار قديم از حيث ثروت، علم و تجارت، يكى از سه شهر بزرگ كشور روم محسوب مى‏شد.(124)

شهر «انطاكيه» تا «حلب» كمتر از يكصد كيلومتر و تا «اسكندريه» حدود شصت كيلومتر فاصله دارد. در زمان خليفه دوم به دست ابوعبيده جراح فتح شد و از دست روميان در آمد. مردم مسيحى آن، به پرداخت جزيه تن در دادند و بر آيين خود باقى ماندند.

بعد از جنگ جهانى اوّل، اين شهر به تصرف فرانسويان در آمد، و چون فرانسويان خواستند شام را رها كنند، آن را به تركيه دادند تا در آشوب‏هاى احتمالى، گزندى به مسيحيان نرسد.

«انطاكيه» براى مسيحيان مانند «مدينه» براى مسلمانان است، آنجا پس از «بيت‏المقدس» به عنوان دوّمين شهر مذهبى مسيحيان به حساب مى‏آيد؛ چرا كه حضرت مسيح دعوت خود را از بيت‏المقدس آغاز نمود و بعداً گروهى از ايمان آورندگان به او، به انطاكيه هجرت كردند. «پولس» و «برنابا» بدان شهر رفتند و مردم را به اين آيين فرا خواندند و از آنجا دين مسيح‏عليه السلام گسترش يافت.

به همين جهت در قرآن مجيد از اين شهر، بخصوص سخن به ميان آمده است.

شايد ذكر «انطاكيه» در روايات مهدويّت، وجود رابطه تنگاتنگ بين حضرت مهدى‏عليه السلام و مسيح‏عليه السلام است.

در روايات مربوط به حضرت مهدى‏عليه السلام، از آن محل به عنوان سرزمينى ياد شده است كه حضرت مهدى‏عليه السلام پس از ظهور، از غارى در آن سرزمين تورات و انجيل را بيرون مى‏آورد و با يهود و نصارا با آن استدلال مى‏كند.

پيامبر گرامى اسلام فرمود: «تورات و انجيل را از سرزمينى كه انطاكيه ناميده مى‏شود، بيرون مى‏آورد».(125)

و به وسيله آن كتاب‏ها با مسيحيان و يهوديان به استدلال مى‏پردازد و سرانجام بسيارى از آنها اسلام مى‏آورند.(126)

نيز ] مهدى‏

اَوْتاد

از روايات‏استفاده مى‏شودكه «اَوْتاد» سى تن از ياران خاصّ حضرت مهدى‏عليه السلام هستند كه همواره در خدمت آن حضرت به‏سرمى‏برند. هريك‏ازآنانكه‏ازدنيا بروند، فردشايسته ديگرى‏جانشين‏او مى‏شود.

از آنجايى كه «اوتاد» جمع «وَتَد» به معناى ميخ است؛ به نظر مى‏رسد اين گروه، از مردان بسيار خالص و دلاور هستند كه همچون كوه استوار، در خدمت به آن حضرت به سر مى‏برند.(127)

از امام صادق‏عليه السلام و امام باقرعليه السلام روايت شده است: براى حضرت مهدى‏عليه السلام در دوران غيبت، سى نفر ملازم وجود دارد كه با وجود آنها هيچ گونه وحشتى بر امام زمان‏عليه السلام عارض نخواهد شد.(128)

نيز ] ابدال. ياران خاص مهدى‏عليه السلام.