فرهنگ نامه مهدویت

خدامراد سلیمیان‏

نسخه متنی -صفحه : 201/ 41
نمايش فراداده

بيعت با حضرت مهدى‏عليه السلام

اولين اقدام حضرت مهدى‏عليه السلام در ابتداى ظهور گرفتن بيعت از ياران خود است. «بيعت» واژه عربى از ريشه (ب ى ع) به معناى خريد و فروش و ايجاب و قبول بيع و در اصطلاح بر هم زدن كف دست راست از طرفين به نشانه ختم معامله و تسليم است و نيز به هر عمل و رفتارى اطلاق مى‏شود كه شخص به وسيله آن فرمانبردارى خود را از شخص ديگر و سرسپردگى در برابر امر و سلطه او نشان دهد.

شايد اطلاق كلمه «بيعت» به اين معنا، از اين جهت بود كه هر يك از دو طرف، تعهّدى همچون دو معامله‏گر در برابر ديگرى مى‏كردند؛ بيعت كننده حاضر مى‏شود تا پاى جان و مال و فرزند در راه اطاعتِ او بايستد و بيعت‏پذير نيز حمايت و دفاع او را بر عهده مى‏گيرد.

قرائن نشان مى‏دهد كه بيعت از نوآورى‏هاى مسلمين نيست؛ بلكه سنتى بوده كه قبل از اسلام در ميان عرب رواج داشت و به همين دليل در آغاز اسلام - كه طائفه «اوس» و «خزرج» درموقع حج از مدينه به مكه آمدند و با پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله در عقبه بيعت كردند - برخورد آنها با مسأله بيعت، برخورد با يك امر آشنا بود، بعد از آن نيز پيغمبر گرامى اسلام‏صلى الله عليه وآله در فرصت‏هاى مختلف با مسلمانان تجديد بيعت كرد.

پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله بيعت زنان را نيز مى‏پذيرفت، اما نه از طريق دست دادن؛ بلكه دستور مى‏داد ظرف بزرگى از آب حاضر كنند. سپس آن حضرت دست خود را در يك طرف ظرف فرو مى‏برد و زنان بيعت‏كننده در طرف ديگر.

گفتنى است در مورد پيامبرصلى الله عليه وآله و امامان معصوم‏عليهم السلام - كه از سوى خدا نصب مى‏شوند - نيازى به بيعت نيست؛ يعنى، اطاعت پيامبرصلى الله عليه وآله و امام معصوم‏عليه السلام منصوب از سوى او، واجب است؛ خواه بر كسانى كه بيعت كرده يا نكرده باشند.

و به تعبير ديگر لازمه مقام نبوّت و امامت، وجوب اطاعت است؛ همان‏گونه كه قرآن مى‏فرمايد: «يَا اَيُّها الَّذِينَ آمَنُوا اَطيعُوا اللّهَ وَاَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِى الاَمْرِ مِنْكُمْ».(170) اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز ]اطاعت كنيد.

حال اين پرسش پيش مى‏آيد كه اگر چنين است پس چرا پيامبرصلى الله عليه وآله از ياران خود يا تازه مسلمانان، بيعت گرفت كه دو نمونه آن (بيعت رضوان و بيعت با اهل مكه) در قرآن صريحاً آمده است.(171)

پاسخ اينكه بدون شك اين بيعت‏ها يك نوع تأكيد بر وفادارى بوده كه در مواقع خاصى انجام مى‏گرفته است؛ مخصوصاً براى مقابله با بحران‏ها و حوادث سخت از آن استفاده مى‏شده است تا در سايه آن روح تازه‏اى در كالبد افراد دميده شود. البته همين امر در بيعت با حضرت مهدى‏عليه السلام خواهد بود كه جنبه تأكيد بر وفادارى دارد. يكى از كارهاى نخست حضرت مهدى‏عليه السلام هنگام ظهور بيعت با ياران خود است. اين بيعت در مسجد الحرام و بين ركن و مقام صورت مى‏گيرد.(172) همچنين در روايات فراوانى نقل شده كه اولين بيعت كننده با حضرت مهدى‏عليه السلام، جبرئيل آن فرشته مقرب الهى است.

امام باقرعليه السلام در ضمن روايتى مى‏فرمايد: «... پس نخستين كسى كه با او بيعت كند، جبرئيل است. سپس آن 313 نفر [بيعت مى‏كنند]...».(173) پس از اين بيعت ويژه، حضرت مهدى‏عليه السلام با ديگر ياران خود بيعت خواهد نمود.