«زيارت آل يس»، يكى از زيارتهاى مشهور حضرت صاحب الامرعليه السلام است. راوى و ناقل اين زيارت، ابوجعفر محمدبن عبداللّه بن جعفر حِمْيرى است كه همه علماى رجال و حديث، از او به بزرگى و قداست ياد كردهاند.(538)
او صاحب كتابهاى متعددى بوده كه ظاهراً چيزى از آنها در دست نيست و چون در اواخر دوران غيبت صغرى مىزيسته، مكاتباتى با حضرت صاحب الامرعليه السلام داشته و به افتخار اين توقيع نايل آمده است.
اين زيارت با 23 سلام آغاز شده است: سلام اوّل به آل يس (عترت پاك پيامبرصلى الله عليه وآله) و سلامهاى بعدى هر يك با القاب و عناوين خاصّ حضرت مهدىعليه السلام مىباشد. سپس با اظهار و اقرار به اصول اعتقادى صحيح و گواه گرفتن امام بر آنها و تجديد عهد وفادارى نسبت به اولياى دين، زيارت به پايان مىرسد.
بعد از زيارت، دعايى براى نورانيّت زائر است كه ترجمه بخشى از آن چنين مىباشد: «خداوندا از تو مىخواهم كه بر محمد، پيامبررحمتت، وپرتو نورت درود فرستى، و دلم را به نور يقين و سينهام را به نور ايمان و انديشهام را به نور نيتهاى خوب و نصيبم را به نور دانش و نيرويم را با نور كار [شايسته] و زبانم را به نور راستگويى و... آكنده سازى...». آن گاه درخواست درود بر امام عصرعليه السلام با توجه به صفات حميده آن بزرگوار و دعا براى نصرت و حفاظت و تعجيل در فرج و قيام آن حضرت، و پر شدن زمين از عدل و داد و نابودى كافران، منافقان و دشمنان دين از قسمتهاى بعدى آن است!
اين زيارت به تصريح برخى از علما، جامع و كامل و بهترين زيارتهاى آن حضرت است و در همه اوقات مىشود آن را خواند. سندهاى اين زيارت صحيح و معتبر بوده و در مجامع مهم حديثى و دعايى نقل گرديده است.(539) جمع كثيرى از شيعيان به خواندن اين زيارت و دعاى بعد از آن مداومت دارند، و جلسات خاصى براى خواندن آن به طور دسته جمعى در بلاد مختلف شيعهنشين برگزار مىگردد.