قرآن نسبت به كفاري كه با مسلمانها كار ندارند, ميفرمايد: به آنها خوبي كنيد هيچ مانعي ندارد, با آنها با مهرباني رفتار كنيد.
”لاينهاكم الله عن الَّذين لميقاتلوكم في الدّين و لميخرجوكم من دياركم أن تبرُّوهم و تقسطوا إليهم انَّ الله يحبُّ المقسطين“ [3].
ـ خداوند هيچوقت شما را نهي نميكند از اينكه نيكي كنيد و مهرباني نماييد با كساني كه با شما جنگ و ستيز ندارند و شما را از خانه و ديارتان بيرون نميكنند، و همانا خداوند دوست دارد آنهايي را كه با قسط و عدالت رفتار ميكنند.
إنَّما ينهاكم الله عن الَّذين قاتلوكم في الدّين و اخرجوكم من دياركم و ظاهروا علي اخراجكم ان تولّوهم، و من يتوَّلهم فأولئك هم الظّالمون“[4].
ـ ولي خداوند شما را نهي ميكند از دوستي با كساني كه در دين با شما قتال كرده و شما را از وطنها و ديارتان بيرون راندند و در بيرونكردن شما همدست شدند و كساني از شما كه با آنها دوستي كنند، همانا آنان ستمكارند.
خداوند در اين آيه شريفه ما را از همكاري و همگامي و دوستي با آنان كه در جنگ و ستيز با ما هستند، نهي ميفرمايد. اكنون عراق به ايران حمله كرده و شهرهاي ايران را اشغال کرده است، ما بگوييم: باركالله!! يك جايزه هم به او بدهيم؟! يا اينكه در اين مورد, وجدان انساني ميگويد بايستي در مقابل باطل ايستادگي و دفاع كرد.
از اين گذشته, اگر مسلماني در غرب يا شرق دنيا گرفتار طاغوتها و مستكبران باشد و از شما استمداد كند، چون تمام مسلمانان پيكر واحد هستند، لذا وظيفه شما است كه از آن مسلمان و ديگر مسلمانان دربند دفاع كنيد. تمام مسلمانان همانند اعضا و اجزاي يك پيكرند: اگر جايي از بدن شما درد بگيرد، ساير اعضا و جوارح به درد آمده و درصدد رفع آن درد برميآيند. اين يك امر طبيعي است، تمام انسانها ـ مخصوصاً مسلمانها ـ پيكر واحد هستند و لذا در حديث شريف، امام صادق از پدرشان، و از اجداد خود نقل ميفرمايد كه حضرت رسول(ص) فرمودند: ”من سمِع رجلاً ينادي ياللمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم“[5].
ـ اگر كسي بشنود مردي را كه فرياد ميزند و مسلمانان را به استمداد و ياري ميطلبد و جواب اين مسلمان را ندهد، مسلمان نيست. اگر برادران مسلمان شما در فلسطين, لبنان, افغانستان و هر جاي ديگر گرفتار باشند و از مسلمانان جهان استمداد كنند و ما ساكت بنشينيم، به فرمايش پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله ـ ما اصلاً مسلمان نيستيم. مثل اين ميماند كه كسي دندانش درد بكند، و دستش بتواند كاري كند ولي نكند اين دست به هيچوجه معذور نيست و بايد تمام توان خود را در خدمت به دندان آسيبديده، صرف نمايد.
بنابراين, دفاع از حق و عدالت امري است طبيعي و ما دفاع و مبارزه با دشمن مهاجم را بايد از ناموس طبيعت و تكوين، درس بگيريم.
”عن ابي عبدالله(ع) قال: قال رسول الله (ص): الخير كلُّه في السَّيف و تحت ظلِّ السَّيف“[6].
باز اين روايت از امام صادق(ع) است كه از حضرت رسول(ص) نقل ميفرمايد: تمام خوبيها در شمشير است ـ شمشير به معناي قدرت است, زيرا در آن زمان شمشير سمبل قدرت بود، همانگونه كه امروز سمبل قدرت هواپيماهاي جنگي و ... است. بنابراين, بايد اين سلاحها را مسلمانان بسازند تا در مقابل كفار بايستند, نه اينكه كفار بسازند و بدهند به اسرائيل كه بر سر مسلمانها بمب بريزند! دشمنان نفت كشورهاي اسلامي را ميستانند و در مقابل, با ناز, اسلحه از رده خارجشده را به آنها ميدهند.
مسلمانان, در درجه اول بايستي مجهز به سلاح روز شوند: ”و اعدُّوا لهم ما استطعتم من قوَّة“ [7].
مهيا كنيد و آماده كنيد آنچه ميتوانيد از نيرو را براي مقابله با كفار. و از اينرو است كه پيامبر(ص) ميفرمايد: تمام خير در شمشير است يعني در مقابل دشمن بايد شمشير كشيد و دفاع كرد، نه اينكه توي سرت بزنند و آخ هم نگويي!!
”ولا يقيم النّاس الا السيف“.
ـ مردم را بهپا نميدارد مگر قدرت. اگر قدرت نباشد هر كس خودسرانه ميخواهد كاري بكند، قدرت بايد باشد تا مردم را به راه بياورد. مردم روي پاي خودشان نميايستند مگر بهوسيله شمشير و قدرت.
”والسيوف مقاليد الجنة و النار“.
ـ و شمشيرها هم كليد بهشتند و هم كليد جهنم. شمشيري كه دست صدام است كليد جهنم ميباشد، زيرا مردم بيچاره و بدبخت عراق را روانه جهنم ميسازد. ولي اگر شمشير دست اهل حق باشد، آنها را به بهشت ميفرستد.