نكنى خوك را ز جهل، خيالگر تو گويي ستوده نيست بسىگويم آري، ولى بدانديشىجز بدى و ددى نداند هيچخرس يا خوك اگر نهندش ناماى خدا دل گرفت ازين سخن امزين سخن مهر بر زبانم نهاز بدى و ددي، مده سازماز بدى و ددي، مده سازم
خيكى از شهد ناب، مالامالكه نهى خرس و خوك نام كسيكه ش نباشد بجز بدى كيشي،مركب بخردى نراند، هيچ،باشد آن خرس و خوك را دشنامچند بيهود گفت و گوى كنم؟هر چه مذموم، از آن امانم دهوز بدان و ددان رهان بازموز بدان و ددان رهان بازم