نزد تو مىآيد و مشكلى دارد و تقاضاى نعمتى به او همين دستور را مىدهى و به همه مىگويى استغفار كنيد و از خدا طلب آمرزش نمائيد.
وى در جواب من گفت: آنچه را گفتم از پيش خود نگفتم، من اين مطلب را از كلام خدا كه از پيامبرش نوح حكايت مىكند، استفاده كردم و سپس آيات سوره نوح را كه در بالا ذكر شد تلاوت كرد «1».
آنها كه عادت دارند از اين مسائل آسان بگذرند فورا يك نوع ارتباط و پيوند معنوى ناشناخته در ميان اين امور قائل مىشوند و از هر گونه تحليل بيشتر خود را راحت مىكنند.
ولى اگر بيشتر دقت كنيم در ميان اين امور پيوندهاى نزديكى مىيابيم كه توجه به آنها مسائل مادى و معنوى را در متن جامعه همچون تار و پود پارچه به هم مىآميزد و يا همانند ريشه و ساقه درخت با گل و ميوه آن ربط مىدهد.
كدام جامعه است كه آلوده به گناه، خيانت، نفاق، دزدى، ظلم، تنبلى و مانند آنها بشود و اين جامعه آباد و پر بركت باشد.
كدام جامعه است كه روح تعاون و همكارى را از دست دهد و جنگ و نزاع و خونريزى را جانشين آن سازد و زمينهاى خرم و سرسبز و وضع اقتصادى مرفهى داشته باشد.
كدام جامعه است كه مردمش آلوده انواع هوسها باشند، و در عين حال نيرومند و پا بر جا در مقابل دشمنان ايستادگى كنند.
با صراحت بايد گفت: هيچ مساله اخلاقى نيست مگر اينكه اثر مفيد و سازندهاى در زندگى مادى مردم دارد، و هيچ اعتقاد و ايمان صحيحى پيدا نمىشود مگر اينكه در ساختن يك جامعهاى آباد و آزاد و مستقل و نيرومند سهم به سزايى دارد.
(1) مجمع البيان جلد 10 صفحه 361.