3- گناه و ويرانى جامعهها
باز در آيات فوق مىبينيم كه قرآن پيوند روشنى ميان مسائل معنوى و مادى بر قرار مىسازد و استغفار از گناه و باز گشت به سوى خدا را مايه آبادانى و خرمى و طراوت و سرسبزى و اضافه شدن نيرويى بر نيروها معرفى كرده.اين حقيقت در بسيارى ديگر از آيات قرآن به چشم مىخورد، از جمله در سوره نوح از زبان اين پيامبر بزرگ مىخوانيم: فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً «1»" به آنها گفتم از گناهان خود در پيشگاه پروردگارتان استغفار كنيد كه او آمرزنده است، تا باران آسمان را پشت سر هم بر شما فرو ريزد و شما را با اموال و فرزندان كمك بخشد و باغها و نهرها براى شما قرار دهد".جالب توجه اينكه در روايات اسلامى مىخوانيم كه ربيع بن صبيح مىگويد نزد حسن بودم، مردى از در وارد شد و از خشكسالى آباديش شكايت كرد، حسن به او گفت: استغفار كن، ديگرى آمد از فقر شكايت كرد، به او نيز گفت استغفار كن، سومى آمد و به او گفت: دعا كن خداوند پسرى به من بدهد به او نيز گفت استغفار كن، ربيع مىگويد (من تعجب كردم) و به او گفتم هر كس (1) سوره نوح آيه 9- 12.