و از سوى ديگر اشاره به اين مىكند كه محصول ساليان بسيار دراز تلاش پيگير نوح (ع) در راه تبليغ آئين خويش چيزى جز گروهى اندك از مؤمنان نبود كه طبق بعضى از اين روايات در اين مدت طولانى تنها هشتاد نفر به او ايمان آوردند و حتى بعضى، عدد آنها را از اين هم كمتر نوشتهاند. و اين خود مىرساند كه اين پيامبر بزرگ تا چه حد استقامت و پايمردى داشت كه براى هدايت هر يك از آنها بسوى خدا به طور متوسط ده سال زحمت كشيد! زحمتى كه مردم عادى حتى براى هدايت و نجات فرزندشان تحمل نمىكنند.
نوح به سرعت بستگان و ياران با ايمان خود را جمع كرد و چون لحظه طوفان و فرارسيدن مجازاتهاى كوبنده الهى نزديك مىشد" به آنها دستور داد كه بنام خدا بر كشتى سوار شويد، به هنگام حركت و توقف كشتى نام خدا را بر زبان جارى سازيد و بياد او باشيد" (بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها) «1» چرا مىگويد: در همه حال به ياد او باشيد و از ياد و نام او مدد بگيريد؟
" براى اينكه پروردگار من آمرزنده و مهربان است" (إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ) به مقتضاى رحمتش اين وسيله نجات را در اختيار شما بندگان با ايمان قرار داده و به مقتضاى آمرزشش از لغزشهاى شما مىگذرد.
سرانجام لحظه نهايى فرا رسيد و فرمان مجازات اين قوم سركش صادر شد، ابرهاى تيره و تار همچون پارههاى شب ظلمانى سراسر آسمان را فرا گرفت، و آن چنان رويهم متراكم گرديد كه نظيرش هيچگاه ديده نشده بود، صداى غرش رعد و پرتو خيره كننده برق پى در پى در فضاى آسمان پخش مىشد و خبر از حادثه بسيار
(1)" مجرا" و" مرسا" هر دو اسم زمان است به معنى" موقع حركت" و" موقع توقف"