تفسیر نمونه جلد 9

عظيم و وحشتناكى مى‏داد.

باران شروع شد، سريع و سريعتر شد، قطره‏ها درشت و درشتر شد و همانگونه كه قرآن در آيه 11 سوره قمر مى‏گويد گويى تمام درهاى آسمان گشوده شده و اقيانوسى از آب از لابلاى ابرها فرو مى‏ريزد از سوى ديگر سطح آب زير زمينى آن قدر بالا آمد كه از هر گوشه‏اى چشمه خروشانى جوشيدن گرفت.

و به اين ترتيب آبهاى زمين و آسمان بهم پيوستند و دست بدست هم دادند و بر سطح زمين‏ها، كوه‏ها، دشتها، دره‏ها جارى شدند و بزودى سطح زمين به صورت اقيانوسى در آمد. وزش بادها امواج كوه پيكرى روى اين اقيانوس ترسيم مى‏كرد و اين امواج از سر و دوش هم بالا مى‏رفتند و روى يكديگر مى‏غلطيدند.

" و كشتى نوح با سرنشينانش سينه امواج كوه پيكر را مى‏شكافت و هم چنان پيش مى‏رفت" (وَ هِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبالِ).

" نوح فرزندش را كه در كنارى جدا از پدر قرار گرفته بود مخاطب ساخت و فرياد زد فرزندم! با ما سوار شو و با كافران مباش" كه فنا و نابودى دامنت را خواهد گرفت (وَ نادى‏ نُوحٌ ابْنَهُ وَ كانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَ لا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ) نوح اين پيامبر بزرگ نه تنها به عنوان يك پدر، بلكه به عنوان يك مربى خستگى ناپذير و پراميد، حتى در آخرين لحظه دست از وظيفه خود بر نداشت به اين اميد كه سخنش در قلب سخت فرزند اثر كند.

اما متاسفانه تاثير همنشين بد بيش از آن بود كه گفتار اين پدر دلسوز تاثير مطلوب خود را ببخشد:

لذا اين فرزند لجوج و كوتاه فكر به گمان اينكه با خشم خدا مى‏توان به مبارزه برخاست،" فرياد زد پدر براى من جوش نزن، بزودى به كوهى پناه ميبرم‏