ابن عماد، ابوالعباس

جلد: 4

نويسنده: احمد بادکوبه هزاوه

شماره مقاله:1540

اِبْن ِ عِماد، ابوالعباس احمد بن عماد بن يوسف اُقْفَهْسى (750- 808ق /1349- 1405م )، فقيه شافعى مصري . اقفهسى نسبت به قرية اقفهس در مصر است . ابن عماد از كسانى چون جمال الدين اسنوي ، سراج الدين بلقينى ، زين الدين عراقى ، ابن صائغ و جمال الدين باجى علم آموخت (سخاوي ، 2/47- 48؛ ابن قاضى شهبه ، 4/15). ابن حجر عسقلانى ، رشيدي و برهان الدين محدث حلب از شاگردان او بوده اند (ابن حجر، 5/315؛ سخاوي ، 2/49).

آثار چاپ شدة او اينهاست :

1. آداب الاكل (بيروت ، 1986م )، كه عنوان نسخة خطى آن ، المنظومة العمادية فى آداب الاكل و الشرب و النوم است ؛

2. القول التام فى احكام المأموم و الامام (قاهره ، 1322ق )؛

3. كشف الاسرار عما خفى على (عن فهم ) الافكار، كه با شرح ابوعلى احمد ازهري در اسكندريه (1315ق ) چاپ شده است ؛

4. منظومة فى المعفوّات ، كه شروح متعددي دارد (نك: GAL,S,II/110 و با شرح فتح الجواد از احمد بن حمزه و نيز حاشية آن شرح با عنوان بلوغ المراد از حسين بن سليمان رشيدي در مصر (1286، 1298 و 1321ق ) به چاپ رسيده است .

آثار خطى وي در فهرستها II/114-116) GAL, ، GAL,S; همانجا) و آثار يافت نشدة او در الضوء سخاوي (2/48-49) آمده است .

مآخذ

ابن حجر عسقلانى ، احمد، انباء الغمر، حيدرآباد دكن ، 1392ق / 1972م ؛ ابن قاضى شهبه ، احمد، طبقات الشافعية، حيدرآباد دكن ، 1400ق / 1980م ؛ سخاوي ، محمد، الضوء اللامع ، قاهره ، 1354ق ؛ نيز: GAL,S. GAL;

احمد بادكوبه هزاوه