در حيات القلوب مجلسى نقل شده كه اسكندر در يكى از سفرهايش به شهرى رسيد كه قبرستان نداشت و كنار درب ورودى هر خانه اى يك يا چند قبر بود. پرسيد مگر شما زمين براى دفن اموات نداريد؟ گفتند: چرا اما ما را عادتى است كه هر كس از اهل خانه مرد جنازه اش را دور نبرند در همان خانه او را دفن كنند تا بازماندگان او فراموش نكنند كه به او ملحق خواهند شد و روزى هم آنها خواهند مرد و ديگر جنايت و خيانت به ديگران نكنند. (375)