رفت و اينكه غرض ما در اين فائده اين است كه فصل دوم مقالت دوازدهم طبيعيات شفاء ( ج 1 ص 443 445 چاپ سنگى ايران ) در ذكرمزاج است و شيخ در اعتدال امزجه مطابق اقتضاى آب و هوا و دگر اوضاع جغرافيائى هر اقليم بسيار بحث مفيد فرموده است كه برخى از آن اشارات را از قانون وى در درس چهل و پنج نقل كرده ايم .
همانطور كه در درس 45 گفته ايم اين مباحث و مطالب را در فهم كلمات حضرت وصى عليه السلام در خطبه 232 نهج دخلى بسزا است كه سيد رضى فرمود : ([ روى اليمانى عن احمد بن قتيبة عن عبدالله بن يزيد عن مالك بن دحية قال لا كنا عند اميرالمؤمنين على عليه السلام و قد ذكر عنده اختلاف الناس فقال : انما فرق بينهم مبادى طينهم و ذلك انهم كانوا فلقة من سبخ ارض و عذبها و حزن تربة و سهلها و هم على حسب قرب ارضهم يتقاربون و على قدر اختلافها يتفاوتون فتام الرواء ناقص العقل و ماد القامة قصير الهمة و زاكى العمل قبيح المنظر و قريب القعر بعيد السبر و معروف الضريبة منكر الجليبة و تائه القلب متفرق اللب وطليق اللسان حديد الجنان ]).
به تعريف دوائر عظام مشهور و نيز برخى از دوائر صغار و بمسائل و احكامى هيوى در پيرامون مباحث آنها آشنا شده ايم و باز نوبت بحث آنها به روى آوردن اغراضى خاص پيش مى آيد . اكنون بر سرآنيم كه به همين روش به روش ستارگان آشنا شويم و ثابت و سيار آنها را بشناسيم و قدر هر يك را بدانيم و فرق بين برج و صورت را بگذاريم و پاى بر فرق فرقدان بنهيم و مطالبى را كه در نظر داريم برشته نوشته درآوريم و با راهنمايى اطلسهاى سماوى چهره دلگشا و جانفزاى آسمان را در شب تماشا كنيم و با شاهدان سپهر برين همنشين گرديم و با كاروان جهان پيماى شبرو همسفر باشيم