شکوه شعر عاشورا در زبان فارسی

علی اکبر مجاهدی؛ تهیه کننده: مرکز تحقیقات اسلامی سپاه

نسخه متنی -صفحه : 151/ 137
نمايش فراداده


  • اَللّه اَللّه ، نَصرٌ مِنَ اللّه اَللّه اَللّه ، نَصرٌ مِنَ اللّه (383)

  • اَللّه اَللّه ، نَصرٌ مِنَ اللّه (383) اَللّه اَللّه ، نَصرٌ مِنَ اللّه (383)

شـعـار: (بـه يـاد شيليكا، دلها غمين است)از شعارهاى با طراوت رزمندگان و حاوى مفاهيم ارزشـى و در عـيـن حـال مـفـرّح اسـت . (شيليكا) و (دوشكا) كه در اين شعار آمده ، نام دو نوع سـلاح سـنـگـين است كه مورد استفاده پدافند زمين به هوا قرار مى گيرد.(384) فرازهايى از اين شعار و با حذف مصراع ترجيع گونه آن : (دلا! خون گريه كن ، دوشكا كمين است)به اين صورت است :


  • به ياد (شيليكا)، دلها غمين است عراق ، فهميده كه بسيجى مى آد بگو: يا فاطمه ، بگذر ز دنيا نه حلوايى ، نه نونى داره اينجا شهادت ، تحفه اين سرزمين است (385)...

  • دلا! خون گريه كن ، (دوشكا) كمين است كه (دوشكا)هاش موازى با زمين است ... كه در برابرت ميدان مين است ... شهادت ، تحفه اين سرزمين است (385)... شهادت ، تحفه اين سرزمين است (385)...

رزمـنـدگـان اسـلام از هـر فـرصـتـى براى تقويت روحى همرزمان خود سود مى جستند. اين سرود با عنوان :

(پرچم خونين قرآن)با ترجيع و همخوانى عبارت : (فتح اسلام در جهاد اسـت)و تـكـخـوانـى سـايـر فـرازهـاى آن بـه هـنـگـام اجـراى مـراسـم صـبـحـگـاه ، و در حال دويدن و ورزش كردن ، مورد استفاده رزمندگان اسلام قرار مى گرفت :


  • پرچم خونين قرآن زنده بماند جاويدان آواى عاشقان به گوش است فتح اسلام در جهاد است از وضع زمان آگاه است بايد دين را يارى نماييم از حق ، طرفدارى نماييم

  • در دست مجاهد مردان تا خون مظلومان به جوش است فتح اسلام در جهاد است آن كس كه عدالتخواه است اين منطق ثار اللّه است از حق ، طرفدارى نماييم از حق ، طرفدارى نماييم


  • بشنو ز شه فرزانه بهتر بود زين زندگانى بنما ز قرآن پشتيبانى(386)

  • مرگ شرافتمندانه بنما ز قرآن پشتيبانى(386) بنما ز قرآن پشتيبانى(386)

مـشـهـورتـريـن شـعـارى كـه تا رحلت امام (ره)بر سر زبان هاى توده هاى ميليونى امّت اسـلامـى ايـران جـارى مـى شـد، شـعـار معروف : (خدايا! خدايا! تا انقلاب مهدى ، خمينى را نـگهدار) بود و به خاطر اقبال فراگيرى كه به همراه داشت ، موجبات آفرينش شعارهاى ديگرى را فراهم ساخت كه با آن هماهنگ بود.

شـعـار: (تـنـهـا رهِ سـعادت)كه فرازهاى آن به صورت يك در ميان توسّط (فرمانده)و (رزمـندگان)خوانده مى شد، در حقيقت اعلان آمادگى جسمى روحى و ابراز توانايى رزمى بـه شـمـار مـى رفـت . ايـن شـعـار اغـلب