شکوه شعر عاشورا در زبان فارسی

اين دامنه فرات ، ارزانى تو! امروز، دو قطره آبرو دارى كن (251)

امروز، دو قطره آبرو دارى كن (251) امروز، دو قطره آبرو دارى كن (251)

ما از ديار مردم آزاده قامتيم بانوى سرفراز كويريم و پرخروش تركيب عشق و مثنوى استقامتيم (252)

در مردمىّ و شرم و شرافت ، قيامتيم ! تركيب عشق و مثنوى استقامتيم (252) تركيب عشق و مثنوى استقامتيم (252)

مشربى بى ريا به من بدهيد جاده ، در گِل نمى رود در پيش من به پاى شما، نمى افتم هان شهيدان ! نگاه من خشكيد آبرويى ، شما به من بدهيد(253)

جرعه اى كربلا، به من بدهيد ايّهاالنّاس ! پا به من بدهيد دست هاى مرا به من بدهيد آبرويى ، شما به من بدهيد(253) آبرويى ، شما به من بدهيد(253)

ز يادمان نمى رود چرا گذشته هايمان ؟ منم كه خسته از سكوت سال هاى دير پا چرا مچاله مى شوى ميان قاب عكس خود؟ زمان چو اسب بادپا گذشت و ما هراسناك ز فرصتى كه ذبح شد به مسلخ قصورها

هميشه در گذشته ايم ، هماره در مرورها! مكدّر از كنايه ها، ملولم از فتورها خلاصه ، در اسارتى چو ماهيان به تورها ز فرصتى كه ذبح شد به مسلخ قصورها ز فرصتى كه ذبح شد به مسلخ قصورها

چه مهربان نشسته اند درين غروب بيكسى به خنده لب گشود و گفت : ز يادگارها بگو ميان گريه گفتمش چه شعرها، چه شورها!(254)

به جشن چشم هاى من دوباره اين بلورها ميان گريه گفتمش چه شعرها، چه شورها!(254) ميان گريه گفتمش چه شعرها، چه شورها!(254)

ردّ پايت ، روى شنزار دلم جا مانده است پاى من در ابتداى راه تو، وامانده است

پاى من در ابتداى راه تو، وامانده است پاى من در ابتداى راه تو، وامانده است