چنانكه اشاره شد لاهيجان در تمام اعصار گذشته مهد پرورش فقيهان عاليقدر، متكلمان بلندآوازه و دانشمندان نامدار بوده است و شخصيتهاي مهمي در همه رشتههاي علوم اسلامي همانند فقه، فلسفه، تفسير، رجال، حديث، هيئت و نجوم و... از اين شهر برخاستهاند به طوري كه استاد علي دواني، نويسنده معاصر، جلد هفتم كتاب مفاخر اسلام را به دانشمندان و شخصيتهاي معروف علمي و اسلامي لاهيجان اختصاص داده است. علاوه بر آن بيش از صد نفر از شخصيتهاي مشهوري كه شرح حال آنان در مفاخر اسلام نيامده بود، در كتابي به نام پيشنيه تاريخي فرهنگي لاهيجان و بزرگان آن توسط حجةالاسلام محمد علي قرباني تدوين گرديده است.تاريخ اوليه بناي حوزه علميه لاهيجان به درستي روشن نيست كه در چه زماني بوده و بانيان آنها چه كساني بودهاند. زيرا در طول قرون گذشته لاهيجان چندين بار بر اثر حوادث طبيعي همانند زلزله و آتشسوزي و طاعون و... به كلي از بين رفته است. امّا از وجود عالمان بسيار در لاهيجان ميتوان حدس زد كه حوزههاي علميه پر رونقي پيوسته در اين خطه دايره بوده و طلاب از اقصي نقاط منطقه همانند اشكورات و تنكابن براي تحصيل علوم اسلامي وارد اين شهر ميشدهاند.
مدارس علوم ديني لاهيجان
لاهيجان در طي دو قرن گذشته داراي پنج حوزه و مدرسه ديني بوده است كه عبارتند از:1 ـ مدرسه جامع، جنب مسجد جامع؛2 ـ مدرسه علميه شعربافان يا كوهستانكي واقع در شعرباف محله؛3 ـ مدرسه صادقيه جنب بقعهآقا ميرشمسالدين بن موسي الكاظم عليهالسلام ؛4 ـ مدرسه سليمانيه واقع در محله خمير كلايه؛5 ـ مدرسه اكبريّه جنب مسجد اكبريه واقع در محله گابنه.در حال حاضر جز دو مدرسه اولي از ساير مدارس اثري باقي نمانده است.اما عالماني كه در اين دو مدرسه تحصيل ميكردند و بعدا از مراجع و بزرگان علمي و ديني گرديدند، بسيارند كه به معرفي چند شخصيت نامدار بسنده ميكنيم:1 ـ مرحوم آيةالله حاج ميرزا حبيب الله املشي مشهور به ميرزاي رشتي (م 1312 ق)، از شاگردان برجسته شيخ انصاري قدسسره و از مراجع تقليد كه پس از مرحوم شيخ انصاري كرسي تدريس حوزه علميه نجف به وي منتقل گرديد. گرچه ايشان از زعامت و مرجعيت اعراض كرد، ولي برخي او را بر معاصرانش ترجيح ميدادند. 52 ـ آيةالله سيد عبدالكريم لاهيجي (م 1323 ق) كه جامع معقول و منقول بود. علامه حاج ملا علي كني وقتي كه از موقعيت علمي و عملي وي اطلاع يافت، دخترش را به عقد وي درآورد و او را به منصب تدريس در مدرسه مروي تهران گماشت. وي صاحب كرامات بسياري بوده است كه جريان آمدن حضرت صاحبالزمان عجلالله تعالي فرجه بر سر قبر او مشهور است6 و علامه تهراني مؤلف كتاب الذريعة يكي از شاگردان اوست.