و آيه شريفه " وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ" «1»
و آيه شريفه" أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ" «2» است.
كه از اين آيات به دست مىآيد مراد از سابقون، كسانى هستند كه در خيرات سبقت مىگيرند، و قهرا وقتى به اعمال خير سبقت مىگيرند، به مغفرت و رحمتى هم كه در ازاى آن اعمال هست سبقت گرفتهاند.
و لذا در آيه" سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ" «3»
به جاى امر به سبقت در اعمال خير، دستور فرموده:
به مغفرت و جنت سبقت گيرند، پس سابقون به خيرات، سابقون به رحمت و مغفرتند، در آيه مورد بحث هم كه مىفرمايد:
" السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ" مراد از سابقون اول، سابقين به خيرات، و مراد از سابقون دوم سابقين به اثر خيرات يعنى مغفرت و رحمت است، اين نظريه ما بود.
ولى بعضى «4» از مفسرين گفتهاند:
مراد از سابقون دوم هم همان سابقون اول است و اين تعبير نظير تعبير شاعر است كه مىگويد:
" أنا ابو النجم و شعرى شعرى- من ابو النجم هستم كه شعر من شعر من است".
و جمله" السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ" بنا به گفته ما كه هر يك سبقت در چيزى ديگر است، مبتدا و خبرند، اولى مبتدا و دومى خبر است، و معنايش اين است كه:
سبقتگيرندگان به اعمال خير سبقتگيرندگان به مغفرتند، و بنا به گفته مفسرينى كه هر دو را يكى دانستهاند، دومى تاكيد اولى مىشود، و جمله" أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ" خبر مبتدا واقع مىشود.
و مفسرين در تفسير سابقين اقوال ديگرى دارند:
بعضى «5» گفتهاند:
منظور سبقت گيرندگان به هر عمل و اعتقادى است كه خدا بدان دعوت كرده.
بعضى «6» ديگر گفتهاند:
منظور كسانى هستند كه به ايمان و اطاعت سبقتى خستگى ناپذير دارند، و در آن كاهلى ندارند.
بعضى «7» ديگر گفتهاند:
منظور انبياء (ع) هستند كه پيشگامان اهل هر دين هستند.
(1) و براى هر يك جانبى است كه به سوى آن رو آورنده هستند، پس سبقت بگيريد در خوبىها.
سوره بقره، آيه 148. (2) آنها مىشتابند در خوبىها و ايشان براى آن سبقتگيرنده هستند. سوره مؤمنون، آيه 61. (3) به سوى مغفرت و جنتى از پروردگارتان سبقت گيريد. سوره حديد، آيه 21. (4) روح المعانى، ج 27، ص 132. (5 و 6 و 7) روح المعانى، ج 27، ص 132.