مبانی اعتقادات در اسلام

امير مؤمنان على عليه السلام فرمود:

«تعجب مىكنم از كسى كه نشأة آخرت را انكار مىكند، در حالى كه نشاءه دنيا را مىبيند» (1).

در اين بيان امام حيرت خود را از غفلت زدگانى كه بى تفاوت از روى مسائل پندآموز مىگذرند، پنهان نمى كند.

قرآن كريم كه همواره با تأثيرى نامحدود در امتداد زمان بايد به عنوان كليدى بهر گشودن راز عالم مورد استفاده قرار داد، توجه انسانها را از راه آفرينش «جنين» نيز به معاد جلب مىكند و مىفرمايد:

«اى مردم اگر شما در روز معاد و توانائى خداوند بر بعث مردگان ترديد داريد، بدانيد كه ما شما را از خاك آفريديم، آنگاه از نطفه آنگاه خون بسته، سپس از چيزى شبيه به گوشت جويده، كه قسمتى شكل يافته و بعضى شكل نيافته است، تا در اين تحولات توانائى خود را بر شما روشن سازيم، و آنچه در عالم رحم هست تا مدت معينى قرار مىدهيم، سپس شما را به شكل كودك از رحم بيرون مىآوريم تا زيست كرده و به سر حد كمال برسيد، و برخى از شما در اين مسير بميرد، و برخى به سن پيرى و دوران ضعف و ناتوانى برسد تا آنجا كه هوش و فهم خود را از دست بدهد» (2).

«انسان بايد بينديشد كه از چه آفريده شده است، از آب نطفه ى جهنده اى خلقت گرديد، كه از ميان دستگاه نطفه ساز مرد و زن خارج

1. غرر الحكم ص 493.

2. حج 4.