يكى از لقبهاى حضرت مهدىعليه السلام «صاحب الامر» است. امام صادقعليه السلام درباره اتفاقات هنگام ظهور مىفرمايد: «... يَومَئذٍ مَنْ كانَ بِالمَدينةِ مِنْ وُلدِ عَلىٍعليه السلام اِلَى مَكَّةَ فَيَلحَقُونَ بِصاحِبِ الاَمرِ وَيُقْبِلُ صاحبُ الاَمرِ نَحوَ العِراقِ...»(611)؛ «... در اين زمان هر كس از فرزندان علىعليه السلام كه در مدينه است، به مكه مىگريزد و به صاحب امر مىپيوندد و صاحب امر به سوى عراق روى مىآورد...».
اگرچه بقيه ائمهعليهم السلام نيز صاحب امر امامت بودهاند؛ ولى به خاطر عظمت امر امامت وقيامآن حضرت، اين لقب درباره حضرت مهدىعليه السلام متداولتر است.
ريّان بن صلت گويد: «به امام رضاعليه السلام گفتم: آياشماصاحبالامر هستيد؟ فرمود:
«اَنَا صاحِبُ هذَا الأمْرِ وَلكِنّي لَسْتُ بِالَّذي اَمْلَأَها عَدْلاً كَما مُلِئَتْ جَوراً، وَكَيْفَ اَكُونُ ذلِكَ عَلى ما تَرى مِنْ ضَعْفِ بَدَني، وَاِنَّ القائِمَ هُوَ الَّذي اِذا خَرَجَ كانَ في سِنِّ الشُّيُوخِ وَمَنْظَرِ الشَّبابِ...»(612)؛ «من صاحب الامر هستم، امّا آن كسى كه زمين را از عدل آكنده سازد، همچنان كه پر از جور شده باشد و چگونه او باشم در حالى كه ضعف بدن مرا مىبينى، و قائم كسى است كه در سن پيران و منظر جوانان قيام كند...».
البته آنچه بيشتر در روايات آمده «صاحبُ هذا الامر» است؛ ولى رفته رفته اين تركيب در زبان مردم به «صاحب الامر» تبديل شده و به عنوان يكى از القاب آن حضرت قرار گرفته است.
در برخى از روايات از «صاحب الدار» به عنوان لقب حضرت مهدىعليه السلام ياد شده است. مقصود از «دار» (خانه) خانه پدرى و جد آن حضرت است كه در آنجا غايب شده است. از آنجايى كه ذكر نام آن حضرت در آن روزگار جايز نبود، از انواع كنايهها استفاده مىكردند كه از جمله آنها «صاحب الدار» است.
از اسحاق بن يعقوب نقل شده است: از محمدبن عثمان عمرى خواستم تا نامهاى كه در آن پرسشهاى سختى را مطرح كرده بودم، به حضرت مهدىعليه السلام برساند. پس توقيعى به خط مولايمان «صاحب الدار» صادر شد...».(613)
ممكناستاينلقب مانندبرخىديگر از القاب آن حضرت، در موارد تقيّه و ترس از دشمنان به كار مىرفته است.