سنت رسول خدا نيز بر طول عمر انسان، صحه مىگذارد و آن را امرى ممكن مىشمارد. يكى از كسانى كه در سنت پيامبرصلى الله عليه وآله - به ويژه در منابع اهل سنّت - به طول عمر او اشاره شده «دجّال» است. اهل سنّت، بر اساس همين روايات، عقيده دارند كه دجّال در عصر پيامبرصلى الله عليه وآله متولد شده و به زندگى خود ادامه مىدهد تا در آخِرُالزّمان خروج كند.(643)
حال اگر اين احاديث صحيح باشد - چنان كه اهل سنّت بر اين باورند - در اين صورت، شايسته نيست كه آنان در حيات و عمر طولانى امام مهدىعليه السلام، ترديد كنند!
از طرفى حال كه دشمن خدا، به جهت مصالحى، مىتواند بيش از هزار سال زنده بماند، چرا بنده و خليفه و ولى خدا نتواند عمر طولانى داشته باشد؟!(644)
افزون بركتاب وسنت، عقل سليم نيز طول عمررا براىانسان، ناممكن نمىداند؛ بلكه آن را امرى كاملاً ممكن مىشمارد. حكيمان و فيلسوفان گفتهاند: بهترين دليل بر امكان هر چيزى، واقع شدن آن چيز است. همين كه طول عمر در ميان پيشينيان روى داده و تاريخ، افراد زيادى را به ما نشان مىدهد كه عمرى دراز داشتهاند، خود دليل روشنى است بر اينكه طول عمر از ديدگاه عقل امرى ممكن است.
خواجه نصير طوسى، در اين باره گفته است: «طول عمر، در غير مهدىعليه السلام اتفاق افتاده و محقق شده است چون چنين است، بعيد شمردن طول عمر در مورد مهدىعليه السلام جهل محض است».(645)
افزون بر دلايل ياد شده، راه ديگرى نيز براى اينكه يك انسان بتواند عمر طولانى داشته باشد وجود دارد. اين راه، همان راه اعجاز و قدرت خداوند است.
آرى، حضرت مهدىعليه السلام با قدرت الهى زنده است و در ميان مردم، به حيات خود ادامه مىدهد، همان خدايى كه آتش را براى ابراهيم سرد و وسيله سلامت قرار مىدهد و گِل را براى عيسىعليه السلام تبديل به پرنده مىكند، و عيسى و خضر را پس از قرنها زنده نگه مىدارد؛ مىتواند مهدىعليه السلام را نيز با قدرت الهى خود زنده نگه دارد.(646)
در روايات فراوانى مربوط به حضرت مهدىعليه السلام، از چگونگى طى مسافت آن حضرت و يارانش به عنوان «طىالارض» تعبير شده است.
اگرچه كيفيت طىالارض به روشنى معلوم نيست و اختلافات فراونى در آن وجود دارد؛ ولى مىتوان از آن به عنوان يك جابهجايى بسيار سريع براى انسان نام برد.
امامرضاعليه السلام در روايتى پساز معرفى حضرت مهدىعليه السلام مىفرمايد: «هُوَ الذى تُطْوى لَهُ الاَرضُ».(647)
از امام جوادعليه السلام نيز شبيه اين سخن وارد شده است.(648)
امام صادقعليه السلام درباره طى الارض ياران حضرت مهدىعليه السلام فرمود: «... فَيَصيرُ اِليهِ شيعَتُهُ مِنْ اَطْرافِ الاَرْضِ تُطْوى لَهُمُ الاَرْضُ حَتَّى يُبايِعُوهُ...»(649)
البته در برخى از حكايتهاى مربوط به اولياءاللّه نيز از طى الارض آنها فراوان سخن به ميان آمده است.(650)