فرهنگ نامه مهدویت

خدامراد سلیمیان‏

نسخه متنی -صفحه : 201/ 143
نمايش فراداده

كوفه

شهر «كوفه» در سال 17 هجرى به دستور عمر خليفه دوم و به دست سعد بن ابى وقاص فرمانده سپاه مسلمانان در جنگ با ايرانيان پى‏ريزى شد. هدف از تأسيس اين شهر، بنيانگذارى يك پادگان نظامى در نزديكى ايران، به منظور پشتيبانى نيروهاى عمل كننده در داخل ايران بوده است.(767)

عمر دستور داده بود كه گنجايش مسجد اين شهر، به گونه‏اى باشد كه بتواند تمام جمعيت نظامى را در خود جاى دهد و مسجدى كه طبق اين دستور ساخته شد، مى‏توانست چهل هزار تن را در خود جاى دهد.(768)

بنابراين مى‏توانيم به اين نتيجه برسيم كه شهر كوفه، در آغاز تأسيس حدود چهل هزار جمعيت نظامى داشته است و با توجه به اينكه بسيارى از اين جمعيت، زن و فرزند خود را نيز همراه داشته‏اند، با احتساب حداقل يك زن و يك فرزند براى هر سرباز، به جمعيتى معادل 120 هزار تن براى اين شهر هنگام تأسيس دست مى‏يابيم.

امام على‏عليه السلام در سال 36 هجرى اين شهر را به عنوان محل خلافت خود برگزيد. از آن پس اين شهر در تاريخ پر فراز و نشيب خود، حوادث فراوانى را پشت سر گذاشته است.(769)

مردم اين شهر در طول تاريخ - به رغم دارا بودن صفات برجسته و پسنديده - داراى صفات ناشايست و نكوهيده‏اى نيز بوده‏اند كه در سخنان حضرت على‏عليه السلام و امام حسين‏عليه السلام به خوبى منعكس شده است.

از روايات استفاده مى‏شود كه كوفه، پس از ظهور و قيام حضرت مهدى‏عليه السلام پايتخت حكومتى و مركز خلافت و مقر دولت آن بزرگوار خواهد بود.

«مفضل از امام صادق‏عليه السلام سؤال مى‏كند: سرور من، خانه حضرت مهدى‏عليه السلام و محل اجتماع مؤمنان كجا خواهد بود؟ آن حضرت مى‏فرمايد: «دارُ مُلكِهِ الكُوفَة وَمَجْلِسُ حُكْمِهِ جامِعُها وَبَيْتُ مالِهِ وَمَقْسَمُ غَنائِمِ المُسلِمينَ مَسْجِدُ السَّهْلَةِ وَمَوضِعُ خَلَواتِهِ الذكَواتُ البيضِ مِن الغَريينِ»؛ «مقر حكومتش، كوفه و مجلس حكمفرمايى‏اش مسجد جامع آن و بيت‏المال و محل تقسيم غنايم مسلمانان، مسجد سهله خواهد بود و خلوتگاه او موضعى است‏كه ريگ‏هاى سفيدسرزمين‏نجف‏است».(770)

در روايتى از مردم كوفه در زمان حضرت مهدى‏عليه السلام، به عنوان خوشبخت‏ترين مردم ياد شده است.(771)

«روزى از روزها امام صادق‏عليه السلام در نقطه‏اى پشت كوفه دو ركعت نماز گزارد و به يار با وفايش ابان بن تغلب فرمود: اينجا محل خانه قائم‏عليه السلام است».(772)

اصبغ بن نباته گويد: «روزى در مسجد كوفه گرد حضرت بوديم؛ آن حضرت درباره فضايل مسجد كوفه سخن بسيار فرمود و در پايان گفت: زمانى خواهد رسيد كه اينجا نمازگاه مهدى از فرزندانم خواهد بود».(773)

شيخ طوسى نيز درباره ورود حضرت مهدى‏عليه السلام به كوفه چنين نقل كرده است: «يَدْخُلُ المَهْدِىُّ اَلْكُوفَةَ وَبِها ثَلاثُ راياتٍ قَدْ اِضْطَرَبَتْ بَيْنَها فَتَصْفُولَهُ فَيَدْخُلُ حَتَّى يَأتِىَ المِنْبَرَ وَ يَخْطِبَ وَلا يَدرِي النّاسُ ما يَقُولُ مِنَ البُكاءِ...»؛(774) ( ] مسجد كوفه) «در حالى كه سه پرچم در كوفه به شدت درگير است، او وارد كوفه مى‏شود. پس كوفه براى او مسخّر مى‏شود. او وارد كوفه شده بر فراز منبر قرار گرفته، به ايراد خطبه مى‏پردازد. مردم آن قدر اشكِ شوق مى‏ريزند كه متوجه سخنان او نمى‏شوند».

«از امام باقرعليه السلام پرسيدند: پس از مكه و مدينه كدامين بقعه از بقاع پروردگار افضل است؟ فرمود: «كوفه، سپس در ضمن شمارش ويژگى‏هاى كوفه فرمود: عدالت خداوند در آنجا ظاهر مى‏شود، و قائم‏عليه السلام و ديگر قائمان - قيام كنندگان به قسط كه پس از او مى‏آيند - در آنجا ساكن مى‏شوند».(775)

علاوه بر اينكه كوفه مركز حكومت مهدى‏عليه السلام خواهد بود، از روايات مربوط به «رجعت» استفاده مى‏شود كه پايتخت دولت‏كريمه خاندان وحى نيزخواهد بود.

مفضل در ضمن يك حديث بسيار طولانى از امام صادق‏عليه السلام در زمينه رجعت امام حسين‏عليه السلام نقل مى‏كند: «امام حسين‏عليه السلام بااين علم‏ها ولشكرها حركت نمود، وارد كوفه مى‏شود. آن روز بيشتر مردمان در آنجاگرد مى‏آيند. پس‏كوفه را شهردفاعى و مركز فرماندهى خود قرار مى‏دهد».(776)

نيز ] رجعت، مسجد كوفه.

كوه ذى طوى ] ذى طوى‏