اگر شخصى در عصر غيبت به وظايف ياد شده عمل كند، داراى برترىهايى خواهد بود كه تعدادى از آنها از نگاهِ روايات چنين است:
1. منتظران راستين، بسان حاضران در خيمه آن حضرت هنگام ظهور خواهندبود؛ چنانكه امام صادقعليه السلام فرمود: «مَنْمَاتَ مِنْكُمُعَلى هَذاالْاَمْرِ مُنتَظِراًكانَ كَمَنْ هُوَ فِيالفُسْطَاطِالَّذِي لِلْقائمعليه السلام».(919)
2. ثواب انتظار همانند پاداش نماز و روزه است.
امام باقرعليه السلام مىفرمايد: «وَاعْلَمُوا اَنَّ المُنتَظِرَ لِهذا الاَمْرِ لَهُ مِثْلُ اَجْرِ الصَّائِمِ القائِمِ...»(920)؛ «آگاه باشيد كه پاداش منتظر اين امر بسان پاداش روزه دار شب زندهدار است».
3. گرامىترين امت و رفيق پيامبرصلى الله عليه وآله است.
خودآنحضرتعليه السلام فرمود:«...اُولئِكَ رُفَقائي وَاكْرَمُ اُمَّتي عَلَىَّ»(921)؛ «ايشان همراهان من و گرامىترين امت من بر من هستند».
4. بسان مجاهدان در راه خدا در ركاب حضرت رسولصلى الله عليه وآله است.(922)
5. پاداش او برابر با هزار شهيد از شهداى صدر اسلام است.
امام سجادعليه السلام فرمود: «مَن ثَبَتَ عَلى مُوالاتِنا فِي غَيْبَةِ قائِمِنا اَعْطاهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ اَجْرَ اَلْفَ شَهيدٍ مِنْ شُهَداءِ بَدْرٍ وَاُحُدٍ»؛(923) «كسى كه در غيبت قائم ما بر موالات ما پايدار باشد، خداى تعالى اجر هزار شهيد از شهداى بدر و احد به وى عطا فرمايد».
توجه به اين نكته نيز لازم است كه تنها انسانها نيستند كه منتظر ظهور و قيام حضرت مهدىعليه السلام هستند؛ بلكه تمامى موجودات و نظام هستى در انتظار برپايى حاكميت عدل و قسط به سر مىبرند؛ زيرا تنها در آن جامعه نظام آفرينش دقيقاً طبق خواست الهى و به دور از هر گونه ظلم و تعدى، اداره خواهد شد. گروهى از اين منتظران - كه در روايات به آنها تصريح شده است - فرشتگانىاند كه براى يارى امام حسينعليه السلام در روز عاشورا به زمين آمدند و خداوند به آنان امر فرمود تا هنگام قيام حضرت مهدىعليه السلام بمانند و آن حضرت را يارى كنند. امام صادقعليه السلام اين انتظار را اين گونه بيان فرموده است: «فَهُمْ عِندَ قَبرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ يَبْكُونَ اِلى يَومِ القِيامَةِ وَهُمْ يَنتَظِرُونَ خُرُوجَ القائِمِعليه السلام»؛(924) «و آنان نزد قبر او پريشان و گردآلود تا روز رستاخيز گريانند و ايشان در انتظار خروج قائم به سر مىبرند».
در برخى روايات نيز گفته شده است: ساكنان زمين و آسمان از قيام و حكومت آن حضرت راضى مىشوند و اين رضايت بيانگر انتظار ايشان از برپايى آن حكومت است.
نيز ] انتظار، زمينه سازان ظهور.
يكى از القاب حضرت مهدىعليه السلام «منتظَر» است؛ كه در روايات فراوانى به آن اشاره شده است. حضرت مهدىعليه السلام هر چند خود همانند ديگر انسانها، منتظر است كه روزى فرا رسد و اراده خداوند متعال به برپايى حاكميت جهانى عدل و قسط تعلق گيرد؛ اما تنها كسى است كه انتظار ظهورش كشيده مىشود؛ از آن رو «منتظَر» نيز ناميده شده است.
از امام جوادعليه السلام سؤال شد: اى فرزند رسول خدا! [مهدى]، به چه دليلى منتَظَر ناميده شده است؟ فرمود: «لِاَنَّ لَهُ غَيبَةً يَكْثُرُ اَيّامُها وَيَطُولُ اَمَدُها فَيَنتَظِرُ خُرُوجَهُ المُخلِصُونَ وَيُنكِرُهُ المُرْتابُونَ...»(925)؛ «به اين علت كه براى حضرت مهدىعليه السلام غيبتى است كه روزهايش زياد مىشود، و مدتش بسيار طول مىكشد، پس مخلصان انتظار ظهورش را مىكشند و شكاكان او را منكر خواهند شد...».
زرارة بن اعين نيز مىگويد: از امام صادقعليه السلام شنيدم كه مىفرمود: «اِنَّ لِلْقائِمِ غَيْبَةً قَبْلَ اَنْ يَقُومَ، قُلتُ لَهُ: وَلِمَ؟ قالَ يَخافُ - و اَوْمأَ بِيَدِهِ اِلى بَطْنِهِ - ثُمّ قالَ: يا زُرارَةُ وَهُوَ المُنتَظَرُ الَّذي يَشُكُّ النَّاسُ فِي وِلادَتِهِ...»(926)؛ «به درستى كه براى قائم پيش از آنكه قيام كند غيبتى است، عرض كردم: قربانت شوم! براى چه؟ فرمود: مىترسد - و به شكم و گردن خود اشاره كرد - سپس فرمود: او است منتظرى كه مردم در تولدش شك كنند...».