طبق روايتى كه از حضرت علىعليه السلام و امام باقرعليه السلام نقل شده «نجبا» ياران مهدى از سرزمين مصر هستند: «فَيَخْرُجُ النُّجَباءُ مِنْ مِصْرَ... رُهبانٌ بِاللَّيلِ لُيوثٌ بِالنَّهارِ كانَ قُلُوبُهُمْ زُبُرَ الحَديدِ فَيابِعُونَهُ بَينَ الرُّكنِ وَالمَقامِ»(965)؛ «نجبا از مصر بيرون مىآيند... كه راهبان شب و شيران روز هستند، دلهايشان چون فولاد سخت است. در ميان ركن و مقام با او بيعت مىكنند».
امام باقرعليه السلام فرمود: «يُبايِعُ القائِمَ بَينَ الرُّكنِ وَالمَقامِ ثَلاثمائة وَنَيِّف عِدَة اَهْلِ بَدْر فِيهِم النُّجَباءُ مِنْ اَهْلِ مِصْر...»(966)؛ «سيصد و چند نفر به تعداد اهل بدر با قائم بين ركن و مقام بيعت مىكنند. در بين آنان نجبا از اهل مصر،... وجود دارند...».
كتاب نجم الثاقب فى احوال الامام الغائب نوشته ميرزا حسين نورى طبرسىرحمه الله (محدث نورى) است.
محدث نورى، در يكى از قراى نور، در سال 1254 ه .ق ديده به جهان گشود. در تهران از محضر شيخ عبدالرحيم بروجردى، مايه علمى گرفت و در سال 1278 ه .ق براى كسب دانش بيشتر، به عراق هجرت كرد و از خرمن پرفيض شيخ عبدالحسين تهرانى و شيخ اعظم انصارى بهره جست، به هنگام مهاجرت ميرزا حسن شيرازى به سامرا، با وى مهاجرت كرد. چند سال در سامرا بود و آن گاه به نجف اشرف، بازگشت و در آنجا اقامت گزيد و در همان جا به سال 1320 ه .ق ديده از جهان فرو بست. وى آثار بسيار دارد.(967) ايشان درباره انگيزه خود از تأليف اين اثر مىنويسد:
«در سال 1303 ه .ق در خدمت ميرزاى بزرگ بودم. ميرزا فرمود: خوب است، كتابى مستقل درباره حضرت مهدىعليه السلام به زبان فارسى نگاشته شود و شما شايستگى انجام اين مهم را داريد.
عرض كردم: مقدمات امر فراهم نيست؛ ولى از آنجا كه در سال گذشته، رسالهاى درباره كسانى كه در غيبت كبرى، به زيارت حضرت مهدىعليه السلام مشرف شدهاند (تحت عنوان جنةالمأوى نگاشتهام)، اگر مصلحت باشد و همان رساله را، با افزودن مطالبى بر آن ترجمه كنم.
پيشنهاد پذيرفته شد؛ لكن ميرزا فرمود: شمّهاى از حالات حضرت مهدىعليه السلام هر چند به اختصار بر آن افزوده شود. حسب الامر مطاع ميرزا، به انجام اين اثر اقدام شد و در نهايت يأس، با استمداد از عسكريينعليهما السلام، بحمداللّه در اندك زمانى اين خدمت به انجام رسيد، كتاب حاضر در دوازده باب، به شرح زير تنظيم شده است:
1. چگونگى ولادت، شمهاى از احوال شخصى حكيمه خاتون
2و3. اسامى، القاب و كنيهها، شمايل و توجهات الهى به حضرت
4. اختلاف مسلمانان نسبت به امر غيبت، پس از اتفاق بر درستى صدور اخبارى كه از پيامبرصلى الله عليه وآله بر آمدن حضرت مهدى رسيده است، كتابهايى كه عالمان اهل سنّت، در باب حضرت مهدى موعود، تأليف كردهاند، مطالب مورد اختلاف، نسب، اسم پدر تشخيص و تعيين آن حضرت و ديدگاههاى علماى فرقههاى اسلامى در مورد هر يك از مباحث فوق و نقد و بررسى هر يك و ارائه ديدگاه مورد قبول خود.
5و6. حضرت مهدى موعود، فرزند امام حسن عسكرىعليه السلام است.
7و8. كسانى كه در عصر غيبت كبرى، به محضر حضرت شرفياب شدهاند، يا بر معجزات حضرت آگاهى يافتهاند و جمع بين رواياتى كه مىفرمايد: «مدعى ديدار با حضرت را بايد درغگو خواند» و داستانهايى كه بيانگر ديدار بزرگان و اوليا با حضرت هستند و... . ( ملاقات)
9. براى هر حاجت، به امامى خاصّ بايد توسل جست و اثبات اين نكته كه يكى از مناصب خاصه امام زمانعليه السلام، پناه دل سوختگان است.
10. در بيان گوشهاى از تكاليف و آداب مسلمانان، نسبت به آن جناب
11. روزهاى ويژه آن حضرت و تكليف پيروان حضرت در آن روزها
در پايان گفتنى است كه در مطالعه اين كتاب، بايد كمال دقّت و توجّه را نشان داد و در پذيرفتن همه مطالب آن، وسواس به خرج داد.