نقلكردهكه فرمود: «لَولامَنْيَبقى بَعدَ غَيبَةِ قائِمِكُمعليه السلام مِنَ العُلَماءِ الدّاعين اِلَيهِ وَالدّالين عَلَيهِ وَالذّابّين عَنْ دينِهِ بِحُجَجِ اللَّهِ وَالمُنقِذينَ لِضُعَفاءِ عِبادِ اللّهِ مِنْ شُبَّاكِ اِبليس وَمَرَدَتِهِ وَمِنْ فخاح النَّواصِبِ لَما بَقِىَ اَحَدٌ اِلاَّ اِرْتَدَّ عَنْ دينِاللهِ وِلكِنَّهُم الذينَ يمسِكُونَ ازمة قُلوبِ ضُعفاءِ الشيعةِ كَما يُمسِكُ صاحِب السَّفينَةِ سُكّانها اُولئكَ هُم الاَفضَلُونَ عِندَاللهِ عَزَّوَجَلَّ»(1008)؛ «اگر نبود دانشمندانى كه بعد از غيبت قائم شما به سوى او دعوت مىكنند و به سوى او رهنمون مىشوند و از دين او دفاع مىكنند و بندگان ناتوان را از دامهاى شيطان و مريدهاى شيطانى نجات مىدهند، احدى باقى نمىماند جز اينكه از دين خدا مرتد مىشدند، ولى اين دانشمندان، زمام دل ضعفا را به دست مىگيرند، همانگونه كه ملوانها زمام كشتى را به دست مىگيرند و سرنشينهاى كشتى را از خطر مرگ حفظ مىكنند. اينها در نزد خداى - تبارك و تعالى - برترين هستند.
به راستى همين نايبان عام حضرت مهدىعليه السلام هستند كه در طول غيبت كبرى، دين مقدس اسلام را از انحراف حفظ نموده، مسائل مورد نياز را براى مسلمانان بيان كردهاند و دلهاى شيعيان را بر اساس عقايد صحيح، استوار ساختهاند.
به راستى تمامى موفقيتها و پيروزىهاى مختلف، با مجاهدت و تلاش خستگىناپذير محدثان و فقيهان شيعه - از اواخر غيبت صغرى تا به امروز - بوده و حيات و نشاط و پويايى تشيّع را تضمين نموده است.
نيز ] ولىّ فقيه، مرجع تقليد، رساله عمليه.
«نيمه شعبان» در نزد شيعه و محبان اهل بيتعليهم السلام، به عنوان روز ميلاد نجات بخش موعود مطرح است.
نيمه شعبان اگرچه شرافتش را وامدار مولود خجستهاى است كه در اين روز زمين را با قدوم خويش متبرك ساخته است؛ اما در تقويم عبادى اهل ايمان، نيز از جايگاه و مرتبه والايى برخوردار است. در رواياتى كه از طريق شيعه و اهل سنّت(1009) نقل شده، فضيلتهاى بسيارى براى عبادت و راز و نياز در شب و روز خجسته نيمه شعبان بر شمرده شده است.
اين خود تمثيل زيبايى است از اين موضوع كه براى رسيدن به صبح وصال موعود، بايد شب وصل را با خدا پشت سرگذاشت وتازمانىكه منتظر،عمرخويش را در طريق كسب صلاح طى نكند، ميتواند شاهد ظهور مصلح موعود باشد.
رسول گرامى اسلام فرمود: «مَنْ اَحْيا لَيلَةَ العِيدِ وَلَيلَةَ النِّصفِ مِنْ شَعبانَ لَمْ يَمُتْ قَلْبَهُ يَوْمَ تَمُوتُ القُلوبُ»؛(1010) «هر كه شب عيد و شب نيمه شعبان را با عبادت زنده بدارد، در روزى كه قلبها همه بميرند، قلب او نخواهد مرد».
اميرمؤمنان در فضيلت شب نيمه شعبان مىفرمايد: «يُعجبُني اَنْ يُفَرِّغَ الرَّجُلُ نَفْسَهُ فِي السَّنَةِ اَرْبَعَ لَيالٍ لَيلَةَ الفِطرِ وَلَيْلَةَ الاَضْحى وَلَيلَةَ النِصفِ مِنْ شَعبانَ وَاَوَّلَ لَيلَةٍ مِنْ رَجَبٍ»؛(1011) «در شگفتمازكسىكه چهارشبازسالرا بهبيهودگى بگذراند: شب عيد فطر، شب عيد قربان، شب نيمه شعبان و اولين شب از ماه رجب».
از امام صادقعليه السلام روايت شده كه پدر بزرگوارشان - درپاسخكسىكه از فضيلت شب نيمه شعبان پرسيده بود - فرمود:
«اين شب برترين شبها بعد از شب قدر است. خداوند در اين شب فضلش را بر بندگان جارى مىسازد و از منّت خويش گناهان آنان را مىبخشد. پس تلاش كنيد كه در اين شب به خداوند نزديك شويد. همانا اين شب، شبى است كه خداوند به وجود خود سوگند ياد كرده كه در آن درخواست كنندهاى را - مادام كه درخواست گناه نداشته باشد - از درگاه خود نراند. اين شب شبى است كه خداوند آن را براى ما خاندان قرار داده است؛ همچنان كه شب قدر را براى پيامبرصلى الله عليه وآله قرار داده است. پس بر دعا و ثناى خداوند تعالى بكوشيد، كه هر كس در اين شب صدمرتبه او را «تسبيح» گويد، و صد مرتبه «حمد» الهى را بر زبان جارى سازد و صد مرتبه زبان به «تكبير» گشايد و صدمرتبه بگويد: «لااله الاّاللّه»، خداوند از سر فضل و احسانى كه بر بندگان دارد، همهگناهان او را بيامرزد ودرخواستهاى دنيوى و اخروى او را برآورده سازد؛ چه درخواستهايىكه برخداونداظهاركرده و چهدرخواستهايىكهاظهارنكردهوخداوند با علم خود بر آنها واقف است».(1012)
بنابراين شايستهاست علاوه بر برپايى جشن و سرور در شب با عظمت نيمه شعبان، از بزرگى و عظمت آن شب غافل نشد اعمال عبادى را به دقت انجام داد.
مطابق روايتهاى بسيارى كه شيعه و برخى از اهل سنّت نقل شده، ميلاد خجسته امام عصرعليه السلام در شب نيمه شعبان 255 واقع و باعث مزيد فضيلت اين شب مبارك شده است.(1013)
نيز ] شعبان - حكيمه خاتون