نشانه‏هاى آخِرُالزّمان‏

 اين محدوده زمانى نشانه‏هايى دارد كه در اصطلاح «علايم آخِرُالزّمان» خوانده مى‏شود.

 علاوه بر اين اصطلاح رايج، در فرهنگ مسلمانان، اصطلاح مشابه ديگرى به نام «اشراطُ الساعَة» وجود دارد. اين اصطلاح كه بيشتر نزد اهل سنّت رايج است، به نشانه‏هاى وقوع قيامت اختصاص دارد؛(10) ولى روايات ذكر شده ذيل اين عنوان، نشان مى‏دهد كه بسيارى از نشانه‏هاى آن، همچون نشانه‏هاى آخِرُالزّمان است و مى‏توان بسيارى از نشانه‏هاى آخِرُالزّمان را نيز نشانه‏هاى قيامت دانست. بخشى از مشخصه‏هاى آخِرُالزّمان عبارت است از:

1 . گريز از دين‏

 پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله درباره ويژگى‏هاى انسان‏هاى اين دوران مى‏فرمايد:

 يَأتِي عَلَى النَّاسِ زَمانٌ... دينُهُم دَراهِمُهُمْ وَ هَمُّهُمْ بُطُونُهُمْ وَقِبلَتُهُمْ نِساؤُهُمْ يَركَعُونَ لِلرَّغِيفِ وَيَسْجُدُونَ لِلدِّرْهَمِ حيارَى سُكارى‏ لا مُسلِمينَ وَ لا نَصارى‏»؛(11)

 «زمانى بر مردم خواهد آمد كه درهم‏هاى آنان دينشان خواهد بود و همت ايشان شكم‏شان و قبله آنها زنان‏شان. براى طلا و نقره، ركوع و سجود به جاى مى‏آورند. آنان همواره در حيرت و مستى خواهند بود. نه بر مذهب مسلمانى‏اند و نه بر مسلك نصرانى».

2 . دنيا پرستى‏

 رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: «سَيَأتِى عَلَى اُمَّتي زَمَانٌ تَخْبُثُ فِيهِ سَرائرُهُمْ وَتَحْسُنُ فِيهِ عَلانِيَتُهُمْ طَمَعاً فِى‏الدُّنيا وَلايُريدُونَ بِهِ مَا عِنْدَاللهِ رَبِّهِمْ يَكُونُ دِينُهُمْ رِيَاءً لايُخالِطُهُم خَوفٌ يَعُمُّهُمُ اللّهُ مِنْهُ بِعِقابٍ فَيَدعُونَهُ‏دُعَاءَالغَرِيقِ فَلايَستَجِيبُ لَهُمْ»؛(12)

 «زمانى بر امت من مى‏آيد كه در آن زمان، درون‏هاى مردم پليد مى‏شود؛ ولى ظواهرشان به طمع مال دنيا آراسته مى‏گردد، به آنچه در پيشگاه خداوند هست، دل نمى‏بندند. كارشان ريا و تظاهر است. خوف از خدا به دل‏شان راه نيابد و خداوند آنان را به عذابى فراگير دچار سازد. آنها چون غريق، خداوند را مى‏خوانند؛ ولى او دعاى‏شان را مستجاب نمى‏كند».

3 . آزمايش‏هاى بزرگ‏

 يكى ديگر از ويژگى‏هاى اين دوران امتحاناتى است كه انسان‏ها در آن پشت سر مى‏گذارند. با اين آزمون‏ها، مردم به دو گروه تقسيم مى‏شوند: موفق‏ها و ناموفق‏ها.

 دراين‏باره‏پيامبرگرامى‏صلى الله عليه وآله به حضرت على‏عليه السلام مى‏فرمايد: «يا عَلىُّ اَعجَبُ النَّاسِ اِيماناًوَاَعْظَمُهُمْ يَقيناً قَوْمٌ يَكُونُونَ فِي آخِرِالزَّمانِ لَمْ يَلْحَقُوا النَبِىَّ وَحُجِبَ عَنْهُم الحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوادٍ عَلَى بَيَاضٍ...»؛(13)

 «اى على! بدان شگفت آورترين مردم در ايمان و بزرگ‏ترين آنان در يقين مردمى هستند كه در آخِرُالزّمان - با آنكه پيامبر خود را نديدند و از امام خود محجوب‏اند - به نوشته كه خطى سياه بر صفحه‏اى سپيد است، ايمان مى‏آورند».