«جعفريه» پيروان جعفربن على تقى - برادر حضرت امام حسن عسكرىعليه السلام - بودند. «شيعيان اماميه» او را «جعفر كذّاب» مىخواندند؛ زيرا وى پس از برادرش حسن بن علىعليه السلام، دعوى امامت كرد و منكر فرزند داشتن آن حضرت شد.
] جعفر كذاب
هنگامى كه على بن محمد النقىعليه السلام به شهادت رسيد، گروه اندكى از اصحاب او به امامت پسرش جعفربن على گرويدند و گفتند: پدرش درباره امامت او وصيت كرده است.
گروهى ديگر گفتند: حسن بن على العسكرىعليه السلام در گذشت و پس از او برادرش جعفر بنا به وصيت وى، امام است.
برخى گفتند: امامت از محمدبن علىعليه السلام - كه عموى جعفر بود - به وى رسيد.
فرقهاى ديگر به سخنى مانند گفتار «فطحيه» پرداختند كه عبدالله بن بكير بن اعين از آنان بود و چنان پنداشتند كه حسن بن على، پس از پدرش امام بود و چون درگذشت بعد از وى جعفربن على به امامت رسيد. همان طور كه حضرت موسى بن جعفرعليه السلام پس از عبدالله جعفر (افطح) امامت داشت؛ زيرا بنا به خبرى كه رسيده چون امامى در گذرد، امامت به مهترين پسر وى رسد.
اين فرقه چون منكر فرزند داشتن حضرت امام حسن عسكرىعليه السلام بودند، گفتند: اگر امامى درگذرد و او را فرزندى نباشد، امامت به برادرش خواهد رسيد.(284)
«جمعه» روز پايانى هفته، مورد احترام مسلمانان و يكى از اعياد مهم آنان است. به عقيده برخى جمعه از آن رو «جمعه» ناميده شده كه در آن جهت نماز اجتماع مىكنند.(285)
اهميت شب و روز جمعه در احاديث بسيارى بيان شده و اعمال و ادعيه فراوانى براى آن مقرر گشته است. از مهمترين اعمال مؤمنان در روز جمعه توجه به حضرت مهدىعليه السلام و انتظار فرج آن بزرگوار است. در اين روز زيارت آن حضرت و دعا براى تعجيل فرج او مستحب است؛ زيرا طبق برخى از روايات و زيارات، اميد ظهور آن حضرت در روز جمعه بيش از ساير روزها است.(286)
امام صادقعليه السلام در اين باره فرموده است: «...وَيَخرُجُ قائِمُنا اَهْلَ البيْتِ يَوْمَ الجُمُعَةِ...»(287)؛ «... و خروج مىكند قائم ما اهل بيت در روز جمعه».
همچنين در رواياتى آمده است: «وَكانَ اليَوْمُ الَّذِى نَصَبَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِصلى الله عليه وآله اَمِيرَالمُؤمِنينَعليه السلام بِغَدِيرِ خُمِّ يَوْمَ الجُمُعَةِ وَقِيامُ القائِمِعليه السلام يَكُونُ فِى يَوْمِ الجُمُعَةِ وَتَقُومُ القِيامَةُ فِى يَومِ الجُمُعَةِ...»(288)؛ «روزى كه پيامبر اكرمصلى الله عليه وآله، حضرت علىعليه السلام را در غدير خم نصب فرمود، جمعه بود و روز قيام قائمعليه السلام جمعه خواهد بود و روز بر پايى رستاخيز جمعه خواهد بود».
البته بين اين سه رخداد عظيم، وجوه مشترك فراوانى وجود دارد. از ويژگىهاى ديگر اين روز با عظمت، آن است كه حضرت مهدىعليه السلام در آن روز شريف پاى به عرصه گيتى نهاده چشم به جهان گشود.(289)
نيز ] ظهور حضرت مهدىعليه السلام
زمانعليه السلام به زبان عربى، نوشته حاج ميرزا حسين بن محمدتقى طبرسىرحمه الله، معروف به «علامه نورى» (م 1320 ق) است. وى اين كتاب را در تكميل جلد سيزدهم بحارالانوار مجلسى نوشته است. در اين كتاب 59 داستان درباره 59 تن مىآورد كه در زمان غيبت كبرى، به حضور حضرت ولى عصرعليه السلام رسيدهاند. اين كتاب را نخست حاج محمدحسن امين الضراب همراه جلد سيزدهم بحارالانوار در 1305 ق به چاپ رساند. بار ديگر ميرزا موسى تهرانى آن را تصحيح كرده، در سال 1333 ق در تهران چاپ و منتشر كرد.(290)