در تفسير آيه (لَوْتَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنا الَّذينَ كفَروا مِنْهُم عَذاباً أليماً؛(42) اگر شما عناصر كفر و ايمان از يك ديگر جدا مىگشتيد، همانا آنان كه كافرند را به عذاب دردناك معذّب مىساختيم)، امام صادق عليه السلام فرمود: «خداوند، در صُلْب كافران و منافقان، امانتهايى از مؤمنان دارد. حضرت قائم ما ظهور نمىكند، مگر آن كه آن امانتها را خداوند از صُلب آنان بيرون آورد (و آن مؤمنان متولد شوند). پس از آن، حضرت كافران و منافقان را به قتل مىرساند».(43)
امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «هنگامى كه حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف قيام كند، نيازى ندارد كه از شما درخواست يارى كند و نسبت به بسيارى از شما منافقان، حدّ خدا را جارى مىكند».(44)
امام حسين عليه السلام به فرزندش امام سجاد عليه السلام مىفرمايد: «سوگند به خدا كه خون من از جوشش باز نمىايستد تا اين كه خداوند، مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف را برانگيزد. آن حضرت به انتقام خون من از منافقان فاسق و كافر، هفتاد هزار نفر را مىكشد».(45)
امام باقر عليه السلام مىفرمايد: «چون حضرت قائم قيام كند... به كوفه مىآيد و در آنجا همه منافقان را (كه به امامت حضرت عقيده ندارند) به قتل مىرساند و كاخهاى آنان را ويران مىكند و با جنگجويان آنان مىجنگد و آن قدر از آنان مىكشد تا خداوند خشنود گردد».(46)